FANDOM


(Utworzył nową stronę „'''Umarli z Dunharrow'''<span style="mso-bidi-font-weight:bold">-</span> Były to duchy ludzi z plemienia górali z Ered Nimrais, żyjących w trzeci[[Wzgórze Erech...”)
 
Linia 1: Linia 1:
'''Umarli z Dunharrow'''<span style="mso-bidi-font-weight:bold">-</span> Były to duchy ludzi z plemienia górali z Ered Nimrais, żyjących w trzeci[[Wzgórze Erech|[[Plik:Król_Gór.jpeg|thumb|228px|Król Gór]]]]m tysiącleciu Drugiej Ery. Zwano ich wtedy Ludem Gór. Byli spokrewnieni z Dunlendingami. To oni wznieśli budowle w Dunharrow i podziemne tunele w górach, później nazwane [[Ścieżka Umarłych|Ścieżką Umarłych]].
+
'''Umarli z Dunharrow'''<span style="mso-bidi-font-weight:bold">-</span> Były to duchy ludzi z plemienia górali z Ered Nimrais, żyjących w trzeci[[Plik:Król_Gór.jpeg|thumb|228px|Król Gór]]m tysiącleciu Drugiej Ery. Zwano ich wtedy Ludem Gór. Byli spokrewnieni z Dunlendingami. To oni wznieśli budowle w Dunharrow i podziemne tunele w górach, później nazwane [[Ścieżka Umarłych|Ścieżką Umarłych]].
   
 
Po założeniu królestwa [[Gondor]]u zawarli z nim sojusz i złożyli przysięgę [[Isildur]]owi na [[Wzgórze Erech|Wzgórzu Erech]]. Gdy jednak rozpoczęła się wojna z Sauronem, górale i ich wódz odmówili dopełnienia przysięgi, bowiem wcześniej (za Czarnych Lat) byli poddanymi [[Sauron]]a i oddawali mu cześć. Isildur rzucił więc na nich klątwę: jeśli Gondor zwyciężyłby, to Lud Gór miał nie zaznać spokoju po śmierci, dopóki ponownie nie zostanie wezwany do walki i dopełnienia przysięgi przez potomka Isildura. Przerażeni klątwą górale nie ośmielili przyłączyć się do wojsk Saurona. Uciekli w wysokie partie Ered Nimrais i stronili od ludzi. Za czasem wyginęli, ale zgodnie z klątwą nie zyskali spokoju.
 
Po założeniu królestwa [[Gondor]]u zawarli z nim sojusz i złożyli przysięgę [[Isildur]]owi na [[Wzgórze Erech|Wzgórzu Erech]]. Gdy jednak rozpoczęła się wojna z Sauronem, górale i ich wódz odmówili dopełnienia przysięgi, bowiem wcześniej (za Czarnych Lat) byli poddanymi [[Sauron]]a i oddawali mu cześć. Isildur rzucił więc na nich klątwę: jeśli Gondor zwyciężyłby, to Lud Gór miał nie zaznać spokoju po śmierci, dopóki ponownie nie zostanie wezwany do walki i dopełnienia przysięgi przez potomka Isildura. Przerażeni klątwą górale nie ośmielili przyłączyć się do wojsk Saurona. Uciekli w wysokie partie Ered Nimrais i stronili od ludzi. Za czasem wyginęli, ale zgodnie z klątwą nie zyskali spokoju.
   
Jako duchy musieli pozostać w Ered Nimrais. Przez kolejne stulecia Trzeciej Ery nawiedzali okolicę góry Dwimorberg i Erech. Nikomu nie pozwalali zbadać Ścieżki Umarłych, sprowadzając śmierć na śmiałków, którzy tam się zapuścili, tak jak [[Baldor|Baldor ]]syn króla [[Rohan]]u, [[Bregalad|Brega]].
+
Jako duchy musieli pozostać w Ered Nimrais. Przez kolejne stulecia Trzeciej Ery nawiedzali okolicę góry Dwimorberg i Erech. Nikomu nie pozwalali zbadać Ścieżki Umarłych, sprowadzając śmierć na śmiałków, którzy tam się zapuścili, tak jak [[Baldor]] króla [[Rohan]]u, [[Bregalad|Brega]].
   
W czasie Wojny o Pierścień w 3019 roku [[Aragorn II]] z [[Szara Drużyna |Szarą Drużyną ]]ruszył na tę ścieżkę. Chciał wykorzystać Umarłych do walki z wojskami Saurona. Jako że był spadkobiercą Isildura, udało mu się przedostać przez podziemną drogę i dotrzeć na Erech, gdzie wezwał Umarłych. Stamtąd ruszył z nimi przez południowe prowincje Gondoru do [[Pelargir]]u. Tam Umarli pokonali [[Korsarze z Umbaru|Korsarzy z Umbaru]] i zdobyli ich flotę. Aragorn uznał iż dopełnili przysięgi i pozwolił odejść zjawom, które wreszcie zyskał spokój i zniknęły ze [[Śródziemie|Śródziemia]] (13 marca 3019 roku).
+
W czasie Wojny o Pierścień w 3019 roku [[Aragorn II]] z [[Szara Drużyna |Szarą Drużyną ruszył]] na tę ścieżkę. Chciał wykorzystać Umarłych do walki z wojskami Saurona. Jako że był spadkobiercą Isildura, udało mu się przedostać przez podziemną drogę i dotrzeć na Erech, gdzie wezwał Umarłych. Stamtąd ruszył z nimi przez południowe prowincje Gondoru do [[Pelargir]]u. Tam Umarli pokonali [[Korsarze z Umbaru|Korsarzy z Umbaru]] i zdobyli ich flotę. Aragorn uznał iż dopełnili przysięgi i pozwolił odejść zjawom, które wreszcie zyskał spokój i zniknęły ze [[Śródziemie|Śródziemia]] (13 marca 3019 roku).

Wersja z 14:56, lut 11, 2013

Umarli z Dunharrow- Były to duchy ludzi z plemienia górali z Ered Nimrais, żyjących w trzeci
Plik:Król Gór.jpeg
m tysiącleciu Drugiej Ery. Zwano ich wtedy Ludem Gór. Byli spokrewnieni z Dunlendingami. To oni wznieśli budowle w Dunharrow i podziemne tunele w górach, później nazwane Ścieżką Umarłych.

Po założeniu królestwa Gondoru zawarli z nim sojusz i złożyli przysięgę Isildurowi na Wzgórzu Erech. Gdy jednak rozpoczęła się wojna z Sauronem, górale i ich wódz odmówili dopełnienia przysięgi, bowiem wcześniej (za Czarnych Lat) byli poddanymi Saurona i oddawali mu cześć. Isildur rzucił więc na nich klątwę: jeśli Gondor zwyciężyłby, to Lud Gór miał nie zaznać spokoju po śmierci, dopóki ponownie nie zostanie wezwany do walki i dopełnienia przysięgi przez potomka Isildura. Przerażeni klątwą górale nie ośmielili przyłączyć się do wojsk Saurona. Uciekli w wysokie partie Ered Nimrais i stronili od ludzi. Za czasem wyginęli, ale zgodnie z klątwą nie zyskali spokoju.

Jako duchy musieli pozostać w Ered Nimrais. Przez kolejne stulecia Trzeciej Ery nawiedzali okolicę góry Dwimorberg i Erech. Nikomu nie pozwalali zbadać Ścieżki Umarłych, sprowadzając śmierć na śmiałków, którzy tam się zapuścili, tak jak Baldor króla Rohanu, Brega.

W czasie Wojny o Pierścień w 3019 roku Aragorn II z Szarą Drużyną ruszył na tę ścieżkę. Chciał wykorzystać Umarłych do walki z wojskami Saurona. Jako że był spadkobiercą Isildura, udało mu się przedostać przez podziemną drogę i dotrzeć na Erech, gdzie wezwał Umarłych. Stamtąd ruszył z nimi przez południowe prowincje Gondoru do Pelargiru. Tam Umarli pokonali Korsarzy z Umbaru i zdobyli ich flotę. Aragorn uznał iż dopełnili przysięgi i pozwolił odejść zjawom, które wreszcie zyskał spokój i zniknęły ze Śródziemia (13 marca 3019 roku).

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.