| Te informacje pochodzą z wczesnego Legendarium
Treści znajdujące się w artykule obejmują teksty powstałe do lat 30-tych XX wieku, kiedy J.R.R. Tolkien całkiem inaczej pojmował Silmarillion. Dotyczą m.in. takich książek jak cykl Historia Śródziemia (Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza oraz Księga Zaginionych Opowieści Część Druga) jak i z książki Beren i Luthien. |
Tulkastor – postać we wczesnej wersji legendarium Tolkiena, wspominana w Księdze Zaginionych Opowieści Część Pierwsza. Ojciec Vairë która wraz z swym mężem mieszka w Dworku Zabawy Utraconej[1].
Pochodził z ludu Aulëgo, lecz długo mieszkał wśród Solosimpich i jako jeden z pierwszych elfów dotarł na Tol Eressëa[1]. Był dziadkiem Naimi oraz przodkiem Heorrenda, syna Eriola[2].
Etymologia[]
Tulkastor jest imieniem pochodzącym z quenyi. Jej znaczenie jest niejasne, ale wydaje się, że zawiera nazwę Valara Tulkasa (od rdzenia tuluk-, oznaczającego „stały, mocny”)[3].
Inne nazwy[]
Odpowiednikiem Tulkastora w języku gnomów jest Tulchathron[3].
Początkowo imię postaci brzmiało Turenbor, później zmieniono je na Tulkassë, a ostatecznie na Tulkastor[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, I. Dworek Zabawy Utraconej.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Druga, VI. Historia Eriola lub Ælfwinego i koniec opowieści.
- ↑ 3,0 3,1 J.R.R. Tolkien, Sí Qente Feanor i inne pisma elfickie, w Parma Eldalamberon XV (pod redakcją Christophera Gilsona, Ardena R. Smitha, Patricka H. Wynne'a i Billa Weldena).
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, I. Dworek Zabawy Utraconej, Komentarz, Zmiany imion i nazw własnych.