| Te informacje pochodzą z wczesnego Legendarium
Treści znajdujące się w artykule obejmują teksty powstałe do lat 30-tych XX wieku, kiedy J.R.R. Tolkien całkiem inaczej pojmował Silmarillion. Dotyczą m.in. takich książek jak cykl Historia Śródziemia (Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza oraz Księga Zaginionych Opowieści Część Druga) jak i z książki Beren i Luthien. |
Thû – nekromanta, książę wilkołaków z wieży na Tol Sirion, z wczesnej wersji opowieści o Berenie i Lúthien, zastąpił on kota Tevildo, sam później zastąpiony przez Saurona.
Gdy Beren, Felagund i towarzysze zostali schwytani, Thû wdał sie w pojedynek na umysły i pieśni z elfem, a po jego uwolnieniu się z więzów także cielesny. Doprowadziło to do śmierci elfa. Wysyłał potem wilkołaki, aby zabiły Lúthien aż w końcu sam przybrał postać wielkiego wilka. Pokonany przez Huana umknął w postaci nietoperza do Taur-na-Fuin.[1]
Etymologia[]
Jego imię ewoluowało wraz z rozwojem postaci do Gorhû, Sûr, a potem Sauron.Przypisy
Przypisy[]
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien(red.), Beren i Lúthien, „Beren i Lúthien”, "Drugi fragment Ballady o Leithian"