| Te informacje pochodzą z wczesnego Legendarium
Treści znajdujące się w artykule obejmują teksty powstałe do lat 30-tych XX wieku, kiedy J.R.R. Tolkien całkiem inaczej pojmował Silmarillion. Dotyczą m.in. takich książek jak cykl Historia Śródziemia (Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza oraz Księga Zaginionych Opowieści Część Druga) jak i z książki Beren i Luthien. |
Tareg – elf, zwany Ilkorinem we wczesnym legendarium w Księdze Zaginionych Opowieści[1].
Biografia[]
Po katastrofalnej Wojnie o Palisor Tareg poprowadził swój zastęp na północny zachód, słysząc pogłoski o nowo przybyłych Gnomach. Do jego wojsk dołączyło wielu zaginionych pobratymców[1].
Tareg i jego zastęp ostatecznie dotarli na północny zachód Wielkich Krain, gdzie spotkali wygnanych Gnomów na Święcie Powtórnego Zjednoczenia, a także Ludzi dowodzonych przez Ermona, którzy mieli przygotować się do wojny z Melko. Tam Tareg połączył siły z armią Nólemë (przywódcy Gnomów) wraz z synami Ermona i w miejscu zwanym Gorfalong stoczył wielką bitwę z Melko i jego siłami, z których wielu było Ludźmi skorumpowanymi przez Melko[2].
Nie wiadomo jednak nic więcej o losie Tarega po bitwie.
Etymologia[]
Imię Tareg najwyraźniej pochodzi z mowy Gnomów, lecz jego znaczenie nie jest jasne[3].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, X. Opowieść Gilfanona: gorzki los Noldolich i nadejście człowieka, Przebudzenie rodzaju ludzkiego według późniejszego zarysu, str. 277.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, X. Opowieść Gilfanona: gorzki los Noldolich i nadejście człowieka, Dzieje gnomów na wygnaniu według wcześniejszych zarysów, str. 278-279.
- ↑ Parf Edhellen, Tareg.