Tar-Calmacil (DE 2516 - DE 2825) – osiemnasty władca i piętnasty król Númenoru. Wstąpił na tron po swoim ojcu, Tar-Alcarinie, w 2737 roku Drugiej Ery.
Rozszerzał wpływy swojego kraju w Śródziemiu, co sprawiło, że Sauron wycofał się z wybrzeży i skupił odtąd swoją uwagę na wschód i południe. Za jego czasów nadal nasilała się niechęć do Valarów i Eldarów.
Rozbieżności co do następcy[]
Istnieją kontrowersje, co do jego następcy, ponieważ w Dodatku A do Władcy Pieścieni Tolkien na jego następcę wskazuje Ar-Adûnakhôra, natomiast w Dynastii Elrosa, włączonej do Niedokończonych Opowieści, umieszcza jako następcę jego syna, Tar-Ardamina. Jedna z teorii mówi, że Tolkien miał jakieś powody, aby pominąć Ardamira, jednak nie zdążył rozwinąć tego wątku. Christopher Tolkien sugerował jednak, że może być to zwykłe przeoczenie i Tar-Ardamir wskazywany jest jako dziewiętnasty, a Ar-Adûnakhôr jako dwudziesty władca Númenoru.
Drzewo genealogiczne[]
Etymologia[]
Jego przybrane imię oznacza "Jasny Miecz" i odwołuje się do zwycięstw, które odniósł w Śródziemiu jako sławny dowódca. Jako pierwszy używał równocześnie z quenejskim, adûnaickiej formy swojego imienia – Ar-Belzagar, co wskazywało na wzrost w siłę stronnictwa zwanego Ludźmi Króla.
| Poprzednik: Tar-Alcarin |
Król Númenoru DE 2737 – DE 2825 |
Następca: Tar-Ardamin |
Królowie Númenoru | |
| I Tysiąclecie | Elros Tar-Minyatur • Vardamir Nólimon • Tar-Amandil • Tar-Elendil • Tar-Meneldur • Tar-Aldarion |
| II Tysiąclecie | Tar-Ancalimë • Tar-Anárion • Tar-Súrion • Tar-Telperiën • Tar-Minastir • Tar-Ciryatan |
| III Tysiąclecie | Tar-Atanamir • Tar-Ancalimon • Tar-Telemmaitë • Tar-Vanimeldë • Tar-Anducal • Tar-Alcarin • Tar-Calmacil • Tar-Ardamin • Ar-Adûnakhôr • Ar-Zimrathôn |
| IV Tysiąclecie | Ar-Sakalthôr • Ar-Gimilzôr • Tar-Palantir • Ar-Pharazôn |