| Te informacje pochodzą z wczesnego Legendarium
Treści znajdujące się w artykule obejmują teksty powstałe do lat 30-tych XX wieku, kiedy J.R.R. Tolkien całkiem inaczej pojmował Silmarillion. Dotyczą m.in. takich książek jak cykl Historia Śródziemia (Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza oraz Księga Zaginionych Opowieści Część Druga) jak i z książki Beren i Luthien. |
Serduszko – elf z wczesnego legendarium w Księdze Zaginionych Opowieści, strażnik gongu w Dworku Zabawy Utraconej, gdzie uderzał w Tombo, Gong Dzieci, raz, by wezwać mieszkańców na posiłki i trzy razy, by wezwać ich do opowiedzenia opowieści. Wcześniej podróżował z Eärendelem na Wingilocie podczas jego ostatniej podróży do Kôr i to właśnie uderzenie w Tombo obudziło Śpiącego w Wieży Perłowej[1].
Serduszko był "szczupły i niski, miał twarz ogorzałą od wiatru i słońca, a oczy niebieskie i pełne wesołych błysków, i nie dało by się zgadnąć, czy ma lat pięćdziesiąt czy dziesięć tysięcy"[2].
Jego prawdziwe imię brzmiało Ilfrin i opowiedział historie o upadku Gondolinu i Nauglafringu w Księdze Zaginionych Opowieści Część Druga. W swojej własnej opowieści o Nauglafringu, Gilfanon powiedział, że tylko Serduszko, syn Bronwega, widział Nauglafringa i wciąż żyje[3].
We wcześniejszym legendarium, w tym Księdze Zaginionych Opowieści, nazywano go Ilfiniolem (inne nazwy to Elfriniol, Elfriniel, Ilfrith i Elfrith)[4].
Nazwano go tak ze względu na młodość i cudowność jego serca[5].
Przypisy
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, I. Dworek Zabawy Utraconej.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, II. Muzyka Ainurów, Łącznik do Muzyki Ainurów.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Druga, IV. Nauglafring.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Historia Śródziemia Indeks.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Sí Qente Feanor i inne pisma elfickie, w Parma Eldalamberon XV (pod redakcją Christophera Gilsona, Ardena R. Smitha, Patricka H. Wynne'a i Billa Weldena).