Rhudaur – państwo w Eriadorze, na granicy Gór Mglistych. Zostało założone w 861 roku Trzeciej Ery, w wyniku kłótni synów króla Eärendura. Rozciągało się od Wichrowego Czuba do brodu Bruinen.
Geografia[]
Rhudaur był regionem na północnym wschodzie Eriadoru, leżącym między Ettenmoors, Wichrowe Wzgórza i Góry Mgliste. Ziemia między Szarą Wodą a Grzmiącą Rzeką obejmuje Klin[1], gdzie znajdowały się Wzgórza Trolli,[2] była również częścią Rhudaur.[1][3]
Rhudaur charakteryzował się ponurymi i wznoszącymi się wzgórzami, ciemnymi drzewami o poskręcanych korzeniach zwisających z klifów i ponurą pogodą. Rhudaur był ponurym, groźnym i nieprzyjaznym miejscem.[3]
Na wielu wzgórzach i grzbietach wznosiły się starożytne kamienne mury, zrujnowane wieże i wyglądające na złowrogie ruiny zamków.[3]
Historia[]
Kiedy Wygnańcy z Númenoru założyli Arnor w Drugiej Erze, rozprzestrzenili się po całym Eriadorze, a wielu Númenorejczyków osiedliło się na wzgórzach Rhudaur.[4]
W 861 roku Trzeciej Ery zmarł dziesiąty król Arnoru, Eärendur.[5] Z powodu niezgody między jego synami królestwo zostało podzielone na Arthedain, Rhudaur i Cardolan. Często dochodziło do konfliktów między trzema królestwami, ponieważ Rhudaur i Cardolan pragnęli posiadać Wichrowe Wzgórza i ziemię na zachód w kierunku Bree, zwłaszcza Wichrowy Czub. Było to spowodowane faktem, że wieża na Wichrowym Czubie zawierała najważniejszy palantír Północy, a pozostałe dwa palantíry Północy były również w posiadaniu Arthedainu. Podczas gdy linia Isildura trwała w Arthedain, wkrótce wymarła w Rhudaur i Cardolanie.[1]
W TE 1150 do tego państwa wkroczyli pierwsi hobbici ze szczepu Stoorów.[6] Opuścili go dopiero w TE 1356, kiedy wzmacniała się potęga Angmaru.[7]
Podczas panowania króla Argeleba I z Arthedainu, które rozpoczęło się w 1349 roku Trzeciej Ery,[1] Argeleb rościł sobie prawo do władzy nad całym dawnym Arnorem, ponieważ żaden potomek Isildura nie pozostał w Cardolanie i Rhudaurze, ale Rhudaur sprzeciwił się jego roszczeniu. W Rhudaur zły władca ludzi z gór, który miał tajny sojusz z Angmarem, przejął władzę i w Rhudaur było tylko kilku Dúnedainów. W konsekwencji Argeleb ufortyfikował Wichrowe Wzgórza, które znajdowały się na granicy między Arthedain i Rhudaur.[1] W 1356 roku Trzeciej Ery[8], Argeleb zginął w bitwie z Rhudaurem i Angmarem.[1]
Rhudaur był wrogi w stosunku do Arthedainu i toczyły się między nimi konflikty na granicach obu państw. Ostatni królowie Rhudauru nie pochodzili z númenorejskiej krwi, lecz byli ludźmi służącymi Angmarowi. Pod ich panowaniem ziemia ta stała się wasalem królestwa Czarnoksiężnika, a jej mieszkańcy wrogami Cardolanu i Arthedainu.
Państwo zostało zaanektowane w TE 1409, a ostatni potomkowie Númenorejczyków uciekli z niego do Arthedainu. Rhudaurczycy brali udział w ataku na Wichrowe Wzgórza i Cardolan.[1] Po pokonaniu Angmaru na terenie dawnego państwa żyło niewielu ludzi. Po upadku Czarnoksiężnika w bitwie pod Fornostem wybito wszystkich złych ludzi. W czasach Wojny o Pierścień tereny te pozostały niezamieszkane.[3]
Etymologia[]
Rhudaur to nazwa w sindarinie. Według J.R.R. Tolkiena oznacza „Siedziby Trolli” i zawiera element rhû („zły, niegodziwy”).
Inne wersje Legendarium[]
Wcześniejsza wersja rękopisu tego, co później stało się Kronikach Królów i władców, wspomina, że zły lud, który zajmuje się magią i jest poddanym Angmaru, zabija resztki Dúnedainów w Rhudaur i buduje mroczne forty na wzgórzach.[9]
Wcześniejsza wersja rękopisu Opowieści o latach Trzeciej Ery wspomina, że Czarnoksiężnik zniszczył resztki Dúnedainów, którzy mieszkali w Rhudaur i że zły lud z północy, który był bardzo oddany magii, mieszkał w Rhudaur przez długi czas.[10]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Dodatek A, Królowie Numenoru, Eriador, Arnor i dziedzice Isildura, Królestwo Północne i Dúnedainowie.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Zachodnia Część Śródziemia (mapa)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Drużyna Pierścienia, Bieg do brodu
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Pierścienie Władzy i Trzecia Era
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Dodatek B, Trzecia Era, wpis 861 rok TE
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Dodatek B, Trzecia Era, wpis ok. 1150 rok TE
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Dodatek B, Trzecia Era, wpis 1356 rok TE
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Dodatek B, Trzecia Era, wpis 1356 rok TE
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Ludy Śródziemia, VII. Dziedzice Elendila, rękopis C, Północna linia Arnoru: Isildurioni, wpis 18. Arveleg I
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Ludy Śródziemia, VIII. Opowieść o latach Trzeciego Wieku, rękopis T4, wpis na rok 1409
Eriador | |
|---|---|
| Krainy i regiony | Shire • Bree • Arnor (Arthedain • Cardolan • Rhudaur) • Stary Las • Chetwood • Angmar • Komarowe Moczary • Andrath • Minhiriath (Eryn Vorn) |
| Miasta, twierdze i porty | Bree • Amon Sûl • Annúminas • Fornost • Carn Dûm • Combe • Staddle • Archet • Elostirion • Rivendell • Tharbad • Lond Daer • Ost-in-Edhil |
| Wzniesienia | Wichrowe Wzgórza • Wieżowe Wzgórza • Wzgórza Kurhanów • Wzgórza Południowe • Ettenmoors • Północne Wzgórza • Góra Gram • Wzgórza zmierzchu • Bree • Wzgórza Trolli |
| Rzeki i zbiorniki wodne | Lhûn • Mały Lhûn • Mitheithel • Bruinen • Jezioro Nenuial • Wija • Gwathló • Sirannon • Glanduina |
| Inne | Ostatni Most • Zielona Ścieżka |