Pierwsza bitwa w Wojnach o Beleriand – konflikt zbrojny, mający miejsce przed Pierwszą Erą, pomiędzy armią Morgotha a elfami i krasnoludami z Beleriandu.
Przebieg[]
Orkowie wymaszerowali z Angbandu, pod osłoną ciemności rozsnuwanych przez Morgotha przebyli równinę Ard-galen i wtargnęli do Beleriandu. Podzielili się na dwie armie, jedna ulokowała się na wschodniej granicy Doriathu, pomiędzy rzekami Celon i Gelion, a druga zaatakowała Beleriand Zachodni, odcinając króla Thingola od Círdana. Orkowie przebyli też wtedy prawdopodobnie przełęcze Anach i Aglon, przebywając ukradkiem północne wyżyny. Władca Doriathu wezwał na pomoc elfów z Ossiriandu, którzy przybyli pod wodzą Denethora, atakując orków od wschodu. Ci nie mogli jednak sprostać lepiej uzbrojonym orkom. Denethor poległ na szczycie Amon Ereb, odcięty od swoich żołnierzy. Po tym zdarzeniu z odsieczą przybyła armia Thingola, która rozgromiła wojsko Morgotha. Niedobitkom uciekającym na północ drogę zastąpili krasnoludowie spod Góry Dolmed.
Jednocześnie zachodnia grupa orków pustoszyła obszary między Narogiem i Sirionem. Przeciwko nim zostały wysłane siły Círdana z Brithombaru i Eglarestu, które nie poradziły sobie z przeciwnikiem. W efekcie tego oba miasta zostały oblężone czasowo, zajmując ten teren. Orkowi ominęli Doriath osłonięty Obręczą Meliany.[1][2]
Przypisy
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Quenta Silmarillion, Sindarowie
- ↑ Karen Wynn Fonstad, Atlas Śródziemia, „Pierwsza Era”, Bitwy Beleriandu