Ostoher (222[1] - 492 TE) – siódmy król Gondoru, syn Anardila.[2]
Biografia[]
Ostoher objął tron w 411 roku Trzeciej Ery, po śmierci swego ojca Anardila. W 420 roku rozpoczął szeroko zakrojone pracy przebudowy i rozbudowy Minas Anor[3], z którego uczynił swoją letnią rezydencję, tworząc tym samym nowy zwyczaj przenoszenia się dworu na letnie miesiące poza stolicę.
W 490 roku Gondor po raz pierwszy zaatakowali Easterlingowie. Z racji wieku król nie brał udziału w bitwie, wojskami dowodził jego syn, Tarostar. Pokonał on ostatecznie wrogów, jednak dopiero w 500 roku TE, 8 lat po śmierci ojca.[3]
Etymologia[]
Ostoher pochodzi z quenyi ale jego znaczenie nie jest jasne. Najpewniej oznacza ono "Władca Miasta" od słów Osto ("miasto, twierdza") i heru ("lord")
Inne wersje Legendarium[]
Imię Ostohera pierwotnie brzmiało „Ostohir”, które zmieniono na „Ostonir”, a następnie ostatecznie „Ostoher” w drugiej edycji Władcy Pierścieni.[1]
| Poprzednik: Anardil |
Król Gondoru TE 411 - TE 492 |
Następca: Rómendacil I |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Ludy Śródziemia, VII. Dziedzice Elendila
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Dodatek A: Południowa Linia - Dziedzice Anariona
- ↑ 3,0 3,1 J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, Dodatek B, Trzecia Era