Orthank

Ta strona to zalążek artykułu. Jeśli możesz, rozbuduj go.

“	Piętrzyła się tam wieża przedziwnego kształtu. Wznieśli ją budowniczowie dawnych wieków, którzy wyrównali dno kotliny, ale patrząc na nią, wierzyć się nie chciało, że jest dziełem rąk ludzkich; zdawało się, że wyrosła z kośćca ziemi, gdy w pierwotnym kataklizmach rodziły się góry.	”
—Dwie Wieże, Droga do Isengardu.

Orthanc (rys. J.R.R. Tolkien, Marquette University Archive Collection)

Orthank – wieża, stojąca pośrodku Kręgu Isengardu. Orthank został wzniesiony przez Númenorejczyków w Drugiej Erze. Była to forteca nie do zdobycia, a nie posiadając kluczy do niej nie można było wejść do środka. W wieży zamieszkał czarodziej Saruman, który gromadził tamże trofea i skarby, takie jak na przykład Kryształ Widzenia. Na szczycie Orthanku więziony był Gandalf, udało mu się jednak wydostać dzięki pomocy orła Gwaihira. W czasie Wojny o Pierścień Isengard został zalany przez entów, którzy przełamali tamę uwalniając tym samym rzekę. Jednak nawet to doniosłe wydarzenie nie było w stanie zniszczyć wieży. Entowie zaś nie mogli dostać się do ukrytego w niej Sarumana, a później także i Grímy. Po tym jak obydwaj opuścili Isengard, strażnikiem kluczy do Orthanku został Drzewiec.

Wygląd

Wieża Orthank składała się z czterech połączonych filarów z wielobocznego kamienia, które stały w centrum Kręgu Isengardu jak wyspa, około pół mili od krawędzi.

Wieża mierzyła nieco ponad pięćset stóp. Kolor skały był głęboki, lśniąco czarny. Na szczycie Orthanku cztery filary rozchodziły się, tworząc cztery iglice ostrej skały; między tymi wysepkami skalnymi znajdowała się wąska, wypolerowana podłoga, którą pokryto tajemniczymi napisami i znakami.

Etymologia

Orthank w mowie elfów znaczy Góra-Kieł, a w mowie Rohirrimów Chytra Głowa, co jest interesującym zbiegiem okoliczności.

Galeria

Orthank

Szczyt wieży