Śródziemie Wiki
Śródziemie Wiki
Advertisement

Ondoher (TE 1787 - TE 1944) – trzydziesty pierwszy król Gondoru z linii Anariona, syn Calimehtara, ojciec Artamira, Faramira i Fíriel, dziadek Aranartha i przodek całej linii północnej.

Biografia[]

Ondoher wstąpił na tron po śmierci swojego ojca w 1936 roku Trzeciej Ery. Od samego początku przyświecała mu idea odnowienia braterskich stosunków między Gondorem i Arthedainem – ostatnimi dwoma dúnedaińskimi królestwami w Śródziemiu, których stosunki przez wieki uległy ochłodzeniu. Przyjaźń, która zrodziła się między Ondoherem a ówczesnym królem północnego królestwa, Araphantem, zaowocowała w 1940 roku ślubem ich dzieci: Fíriel, księżniczka Gondoru, wyszła za mąż za Arveduia, następcę tronu Arthedainu. 

Okres beztroski szybko jednak się skończył. Czarnoksiężnik z Angmaru wydał wojnę północy, a Gondorowi zaczęli ponownie grozić Woźnicy, o czym ostrzegł Ondohera Forthwini, przywódca Éothéodów i sojusznik króla. Co więcej, na południu ponownie zbroili się Haradrimowie, którzy też gotowi byli wydać wojnę Gondorowi.

Ondoher obsadził ludźmi z Calenardhonu forty wzdłuż Anduiny na północ od Sarn Gebir, co uniemożliwiało wrogowi przeprawienie się przez Płycizny. Zebrał też niewielką armię i podzielił ją na dwie części. Mniejszą – Armię Południową – powierzył swojemu krewnemu, Eärnilowi. Sam zaś, wraz z synem Artamirem, stanął na czele Armii Północnej. Jego młodszy syn, Faramir, miał pozostać w stolicy i objąć władzę, gdyby ojcu i bratu nie udało się zwyciężyć.

W 1944 roku Haradrimowie najechali Południowy Gondor, a kilka dni później do stolicy doszły wieści, że Woźnicy zaatakowali królestwo od wschodu. Eärnil wyruszył ze swoimi siłami z Pelargiru na południe, król natomiast prowadził swoją armię przez Północne Ithilien, planując rozstawić wojska na Dagorlad. Niestety Woźnicy uprzedzili króla i dopadli jego armię, zanim ta zajęła odpowiednią pozycję. Zapanował chaos. W trakcie Bitwy na Dagorlad król został zabity, wraz z nim jego syn, Artamir. Dowództwo nad Armią Północną objął Minohtar, siostrzeniec króla. To jemu doniesiono, że w szeregach Nortów, wspierających Gondor, poległ Faramir, który nie chciał siedzieć z założonymi rękami w Minas Anor i po kryjomu wybrał się na wojnę. Niedługo później zginął sam Minohtar.

Eärnil odniósł wielkie zwycięstwo na południu. Gdy dowiedział się o śmierci króla i jego synów, wyruszył wraz ze swoją armią na północ i dopadł Woźników, pokonując ich w Bitwie o Obóz. To zwycięstwo otworzyło mu drogę do tronu, ponieważ był on najbliższym żyjącym krewnym króla płci męskiej. O koronę Gondoru ubiegał się też Arvedui, zięć króla Ondohera, król Arthedainu, jednak namiestnik Pelendur, który sprawował władzę w imieniu poległego władcy, niechętnie widział na tronie potomka Isildura i przekonał Radę Gondoru, aby na następcę Ondohera wybrać właśnie Eärnila.

Etymologia[]

Imię Ondoher pochodzi z quenyi i oznacza "Pan Kamienia", od ondo - "kamień" i hér - "władca".

Poprzednik:
Calimehtar
Król Gondoru
TE 1936 - TE 1944
Następca:
Eärnil II
Advertisement