| “ | Tak oto Manwë Súlimo, odziany w szafiry władca powietrza i wiatru został Panem Bogów, Elfów i Ludzi, a także największym bastionem przeciwko złu Melka. | ” |
—Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, Muzyka Ainurów | ||
Manwë – jeden z Valarów, najpotężniejszy z nich, Aratar, król Ardy.
Biografia[]
Manwë był Ainurem stworzonym z myśli Ilúvatara. Był mężem Vardy. Początkowo ustępował miejsca pod względem potęgi tylko swemu bratu, Melkorowi. Kiedy ten próbował zmienić Pieśń Ainurów, Manwë pozostał jak najbardziej wierny Eru i nie podążył przeciw niemu.[1]
Manwe i Varda (graf. Sarka Skorpikova)
Kiedy Muzyka dobiegła końca, część Ainurów udała się do stworzonego świata – Ardy. Będąc tam, zobaczyli jednak, że świat ten jest tylko marzeniem. Powrócili więc do Ilúvatara i prosili go o stworzenie świata. Eru krzyknął wtedy: Eä. Tym słowem powołał Wszechświat do istnienia. Manwë oraz część Ainurów udała się tam. Będąc na miejscu, wszyscy zobaczyli, że świat jest ognistym pustkowiem. Stworzyli więc doliny, góry, rzeki, morza, powietrze, rośliny i zwierzęta (Manwë wraz z Aulë i Ulmo byli głównymi architektami Ardy). Melkor jednak niszczył wszystko, co oni stworzyli. Po swojej stronie Morgoth gromadził legiony potworów, powstałych przez zbezczeszczone jego wpływem stworzenia, które zamieszkiwały Ardę. Melkorowi udało się przeciągnąć na swoją stronę niektórych Majarów, spośród których najsilniejszym był Sauron i Balrogowie. Stworzyli oni ciemność, która roztaczała się nad wieloma krainami Ardy. Wtedy Melkor próbował przejąć władzę nad wodą, którą rządził Ulmo, a nawet nad całą Ardą. Kiedy dowiedział się o tym Manwë, sprzymierzył się z Ulmem i innymi Valarami, a następnie podczas wojny wygnał Morgotha do jego mrocznej siedziby.[1]
Elfowie i ludzie spośród wszystkich Valarów najbardziej otaczają czcią właśnie Manwëgo, gdyż nie dba on o własną chwałę, nie strzeże zazdrośnie swojej władzy, lecz z miłością rządzi tak, aby zapewnić światu pokój. Ze wszystkich elfów najbardziej kocha on Vanyarów, którym udzieli daru śpiewu i poezji. Nosi szaty niebieskie, a w jego oczach tli się błękitny płomień. Ñoldorowie wykonali dla niego berło z szafirów[2].
Nie rozumiał zła, nawet w postaci własnego brata. Uwolnił Melkora z hall Mandosa, pozwalając mu tym samym wywołać nieufność Fëanora, zniszczenia Dwóch Drzew, morderstwa Finwëgo, kradzieży Silmarilów i buntu Noldorów.
Aby dodać otuchy Eldarom, kazał Aulëmu ukształtować Słońce i Księżyc, gdyż wiedział, że wkrótce nastąpi przebudzenie Atanich, i wysłał Thorondora i Wielkie Orły, aby ich obserwowały.
Po Wojnie Gniewu wygnał Melkora w Pustkę.
Drzewo genealogiczne[]
Etymologia[]
Manwë ma oznaczać „Błogosławiony” w quenyi, od rdzenia MAN i męskiej końcówki -wë. Mówi się jednak, że jest to również wersja valarińskiego imienia Mānawenūz, które było oryginalnym valarińskim imieniem Manwë. Oznaczało ono „Błogosławiony, Jeden (najbliższy) w zgodzie z Eru"[3]
Inne imiona[]
Súlimo był epitetem w quenyi oznaczający "Władający Oddechem Ardy"[4].
Nosi tytuł Odwiecznego Króla.[5] A także tytuły Najwyższego Króla Ardy[6] i Król Ardy[7][8].
Z tego samego rdzenia Etymologii podają inny epitet, Kalamando („Jasny Mando”), będący przeciwstawnym odpowiednikiem Morimando („Ciemny Mando”)[9]
Ainurowie | ||
| Wolne ludy | Valarowie | Manwë • Ulmo • Aulë • Oromë • Námo • Irmo • Tulkas • Varda • Yavanna • Niënna • Estë • Vairë • Vána • Nessa |
| Majarowie | Eönwë • Ilmarë • Ossë • Uinena • Salmar • Meliana • Ariena • Tilion • Curumo • Olórin • Aiwendil • Alatar • Pallando | |
| Pomocnicy | Duchy powietrza • Duchy wody • Duchy ognia • Duchy cienia | |
| Siły ciemności | Valarowie | Morgoth |
| Majarowie | Sauron • Gothmog • Zguba Durina | |
| Inni | Ungolianta | |
Bibliografia[]
- J.R.R. Tolkien, Silmarillion
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Ainulindale.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Quenta Silmarillion: Początek dni.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Wojna o Klejnoty, Część czwarta. Quendi i Eldarzy: Dodatek D. *Kwen, quenya i elfickie (zwłaszcza Ñoldorin) słowa oznaczające „język”: Uwaga na temat „języka Valarów”.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Valaquenta, Valarowie.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Quenta Silmarillion: Podróż Earendila i Wojna Gniewu.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Quenta Silmarillion: Ucieczka Noldorów.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Quenta Silmarillion: Aule i Yavanna.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Quenta Silmarillion: Silmarile i niepokoje wśród Noldorów.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Utracona Droga i Inne Pisma, Część Trzecia: Etymologie, wpis MBAD.