FANDOM


Król Arnoru – tytuł monarszy władców Arnoru.

Historia Edytuj

Pierwszym królem Arnoru był Elendil, to on razem z częścią swoich wygnańców wylądował w Lindonie i założył państwo w Eriadorze, gdzie mieszkali już osadnicy z Númenoru. Elendil przybrał wtedy tytuł króla Arnoru (Króla Północy), ale również tytuł Króla Wszystkich Dúnedainów. W praktyce oznaczało to, że Elendil jest również zwierzchnikiem Gondoru. Po śmierci Elendila Isildur przejął rządy nad Północą, a w Południowym Królestwie oddał władzę swojemu bratankowi z rodu Anáriona, zachował sobie tytuł Najwyższego Króla i władzę zwierzchnią. Po śmierci Isildura, jego syn Valandil wysuwał te pretensje do Gondoru, używając tytułu Najwyższego Króla Anoru i Gondoru, Nie chcąc popaść w konflikt z południowymi królami, potomkowie Isildura musieli zaprzestać wysuwania swych roszczeń, jednak nigdy o nich nie zapomnieli. Nawet po upadku Arnoru i Arthedainu, potomkowie Isildura uważali, że z racji prawa, dziedzictwa krwi i starszeństwa przysługuje im prawo władania wszystkimi potomkami Númenoru.

Stolicą było Annúminas, więc prawdopodobnie tam zaczęto też chować wszystkich królów Arnoru (od Valandila). Prawo sukcesji Arnoru opierało się na prawie Númenoru, to znaczy dziedziczył najstarszy potomek króla. Z czasem jednak na skutek walk i wojen tron zaczęli obejmować wyłącznie mężczyźni, gdyż uważano, że królowe nie dadzą sobie rady z ciągłymi zagrożeniami i wojnami. Monarchowie na wzór Númenoru rządzili państwem według wcześniejszych praw, które interpretowali, lecz nie stanowili. W kwestiach spornych mieli władzę podejmować niepodważalne decyzje. Ciałem doradczym była Rada Północnego Królestwa, lecz król nie musiał kierować się jej wskazówkami. Symbolem i herbem Arnoru była jedna srebrna gwiazda na czarnym polu.

Królowie brali imiona z języka quenya.

Insygnia i palantíry Edytuj

Arnor miał wiele insygni królewski pamiętających jeszcze czasu Númenoru i stamtąd zresztą przywiezionych. Tak jak na południu insygniom władzy królewskiej była Skrzydlata Korona, to na Północy najważniejszym artefaktem było Berło Annúminas (korona symbolizowała władzę nad królestwem, berło symbolizowało najwyższą władzę zwierzchnią). Drugim artefaktem ważnym dla Arnorczyków był Elendilmir, Gwiazda Elendila. Był to diadem (świecący kamień w srebrnej oprawie) noszony przez Elendila i Isildura, jednak zaginął wraz ze śmiercią tego drugiego. Dopiero Aragorn przez przypadek go odnalazł. Innym artefaktami był Pierścień Barahira oraz złamany miecz Narsil (potem przekuty jako Andúril stał się ważny artefaktem zarówno na Północy jak i Południu). Królowie posiadali również wyłączne prawo do korzystania z trzech palantírów: Kryształu Annúminas, Kryształu Elostirion oraz Kryształu Amon Sûl.

Lista królów Arnoru (lata panowania) Edytuj

  1. Elendil (3320 DE - 3441 DE)
  2. Isildur (3341 DE - 2 TE)
  3. Valandil (2 TE - 249 TE)
  4. Eldacar (249 TE - 339 TE)
  5. Arantar (339 TE - 435 TE)
  6. Tarcil (435 TE - 515 TE)
  7. Tarondor (515 TE - 602 TE)
  8. Valandur (602 TE - 652 TE)
  9. Elendur (652 TE - 777 TE)
  10. Eärendur (777 TE - 861 TE)

Dynastia Telcontar Edytuj

  1. Aragorn II Elessar (3019 TE - 120 CE)
  2. Eldarion (120 CE - ?)
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.