Historia Eriola lub Ælfwinego i koniec opowieści (ang. The History of Eriol or Ælfwine and the End of the Tales) - szósty i ostatni rozdział Księgi Zaginionych Opowieści Cześć Druga. Rozdział składa się z krótkich fragmentów narracji i pod tym względem jest podobna do Opowieści o Gilfanonie i historii Eärendela.
Streszczenie[]
Z racji swojej fragmentaryzacji będzie tu streszczenie tekstu Ælfwine z Anglii, który powstał w 1920 roku lub później a nie wcześniej z racji tego gdyż Tolkien wykorzystał do napisania owego tekstu spięte razem skrawki papieru a niektórymi z nich były listy, wszystkie z lutego 1920 roku. Christopher Tolkien podał tekst Ælfwine II, którego Tolkien przeredagował na podstawie Ælfwine I.
Komentarze[]
Rozdział składa się z różnej długości fragmentów zapisów Tolkiena dotyczące dalszych losów Eriola oraz tekstów dotyczących jego pochodzenia (np. Ælfwine z Anglii). W rozdziale znajdują się dwa wiersze a Christopher Tolkien porównuje między opowieścią o Eriolu a opowieścią o Ælfwine.
Poematy[]
- Hołd Wędrowca (podzielony na trzy części zatytułowane odpowiednio: Preludium, Miasto w głębi lądu i Miasto pełne smutku, powstały 16-18 marca 1916)
- Pieśń Eriola (podzielony na dwie części bez żadnych dodatkowych tytułów, na jednym z rękopisów Pieśni Eriola widnieje notka "Easigton 1917-1918")
Przekłady na język polski[]
- Magdy Pietrzak-Merty: Historia Eriola lub Ælfwinego i koniec legend
- Radosław Kot: Historia Eriola lub Aelfwine i koniec opowieści
- Agnieszka Sylwanowicz "Evermind": Historia Eriola lub Ælfwinego i koniec opowieści
| Poprzedni rozdział: Opowieść o Eärendelu |
Historia Eriola lub Ælfwinego i koniec opowieści | Następny rozdział: Brak |