| Te informacje pochodzą z wczesnego Legendarium
Treści znajdujące się w artykule obejmują teksty powstałe do lat 30-tych XX wieku, kiedy J.R.R. Tolkien całkiem inaczej pojmował Silmarillion. Dotyczą m.in. takich książek jak cykl Historia Śródziemia (Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza oraz Księga Zaginionych Opowieści Część Druga) jak i z książki Beren i Luthien. |
Hendor – elf, sługa Idril w Gondolinie. Opiekował się Eärendilem podczas ucieczki z miasta. Pojawia się tylko w Księdze Zaginionych Opowieści. Część Druga .
Historia[]
Hendor był sługą Idril i był stary. W czasie ucieczki z Gondolinu niósł Eärendila na plecach[1]. Podczas przekraczania doliny Tumladen byli prześladowani przez orków dosiadających wilków. Jednakże zostali uratowani przez Tuora i jego ludzi, którzy otoczyli Hendora i Eärendila ze wszystkich stron, a Tuor dołączył do nich niedługo później. Wilczych jeźdźców było dwudziestu, a chłopca broniło ledwie sześciu elfów, toteż Tuor ustawił swój oddział w kształt półksiężyca z zamiarem otoczenia jeźdźców, tak by żaden nie uciekł i zaniósł wieści głównym siłom wroga. Udało się to, a uciekło jedynie dwóch, w dodatku rannych i pozbawionych wierzchowców. Hendor został uwolniony od swojego ciężaru, chociaż Eärendil twierdził, że nie trzeba go nosić[2].
Etymologia[]
Pochodzenia imienia Hendor nigdy nie zostało wyjaśnione, ale można je powiązać z gnomickim/quenya hen ("oko")[3].
Przypisy
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści, Cześć Druga, "Upadek Gondolinu", Uwagi do Upadku Gondolinu, Hasła na liście nazw własnych do Upadku Gondolinu, str. 260
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści, Cześć Druga, "Upadek Gondolinu", str. 225-226
- ↑ J.R.R. Tolkien, "Sí Qente Feanor and Other Elvish Writings", in Parma Eldalamberon XV (edited by Christopher Gilson, Arden R. Smith, Patrick H. Wynne, and Bill Welden), p. 27