FANDOM


Stub-icon.png Ten artykuł należy przeredagować, aby dopasować go do standardów obowiązujących na Śródziemie Wiki.

Haradrimowie – jeden z szczepów ludzi żyjący w południowej części Śródziemia, w Haradzie Bliskim i Dalekim.

Historia

Przez długie wieki, aż do czasów króla Elessara walczyli z Gondorem o południowe prowincje. W czasie Wojny o Pierścień przybyli na wojnę z Mûmakilami, zwanymi przez Hobbitów Olifantami. Wraz z Orkami, Trollami, Easterlingami i Variagami brali udział w Bitwie na polach Pelennoru. Po upadku Saurona poddali się Gondorowi i zaprzestali z nim wojny. Po Trzeciej Erze żyli samotnie na południu Śródziemia.

Chronologicznie

Charakterystyka

Haradrimowe byli ludem walecznym, dzikim i prymitywnym. Byli wysocy, mieli ciemną karnację, czarne włosy i ciemne oczy. Do walki używali wszelkiego rodzaju broni, lecz ich najbardziej rozpoznawalną bronią były Mûmakile. Nosili turbany i strojami przypominali Arabów w świecie realnym. Byli nazywani Południowcami, Smagłymi Ludźmi (przez hobbitów) oraz Swertingami.

Język

Niemal nic nie wiadomo na temat ich języka. Jedną z niewielu informacji jest fakt, że nazwa "Mûmak" pochodzi z języka haradrimskiego. Gandalf w Dwóch Wieżach twierdził, że "na południu" nazywano go "Incánusem", lecz najprawdopodobniej jest to nazwa pochodząca ze Wspólnej Mowy lub Sindarinu, a "południe" oznacza Gondor.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.