FANDOM


Disambig
Nazwa tego hasła odnosi się do więcej niż jednego pojęcia. Zobacz ją tutaj - Húrin.


Stub-icon.png Ta strona to zalążek artykułu. Jeśli możesz, rozbuduj go.

Húrin Thalion (ur. 439 PE - zm. ok. 503 PE) – Adan, jeden z wielkich bohaterów Pierwszej Ery, wódz rodu Hadora, władca Dor-lóminu.

Biografia Edytuj

Húrin urodził się jako pierworodny syn Galdora i Harethy oraz brat Huora. Był niższy od mężczyzn swojego plemienia, miał jednak złote włosy i jasną karnację. Był wytrwały i mocno zbudowany. Zgodnie z przyjętą wśród ludzi tradycją Húrin i jego brat Huor wychowywali się na dworze swojego wuja Haldira z Brethilu. Tam też po raz pierwszy wzięli udział w bitwie z orkami. Odcięci od reszty wojsk omal nie zginęli, gdyby nie pomoc orłów Thorondora. Bracia zostali przeniesieni do Gondolinu. Król Turgon otoczył ich opieką i obdarzył przyjaźnią. Po rocznym pobycie i złożeniu przysięgi, że nikomu nie zdradzą drogi do Gondolinu, powrócili do Dor-lóminu. Uważano, że Húrin był człowiekiem północy, który poznał najwięcej sekretów Ñoldorów. Wkrótce w obronie fortecy Eithel Sirion zginął Galdor, przez co Húrin objął władzę nad Dol-lóminem i rodem Hadora. Z żoną Morweną doczekał się syna Túrina oraz córek Urweny i Niënor. Gdy objął władzę, wpędził orków z Ered Wethrin, zadając im wielkie straty i odrzucając ich aż do Anfauglithu.

Wziął udział w Nírnaeth Arnoediad – Bitwie Nieprzeliczonych Łez. Z garstką ocalałych z bitwy ludzi osłaniał odwrót wojsk króla Turgona. Wówczas powiedział przepowiednię, która stała się podstawą całej historii Środziemia. W walce zginął jego brat, Huor. W końcu pozostał sam na polu bitwy. Bronił się do końca, jednak uległ przewadze wroga. Został wzięty do niewoli, gdyż Morgoth chciał wydobyć od niego wiadomości na temat Gondolinu. Húrin nie złamał przysięgi i odmówił zdrady. Wobec nieugiętości Húrina Morgoth przeklął go wraz z całym rodem, naznaczając jego życie oraz życie żony i dzieci wielkim cierpieniem. Samego Húrina przykuł siłą swojej woli do kamiennego siedziska na zboczu Thangorodrimu. W niewoli spędził dwadzieścia osiem lat.

Kiedy dopełniły się słowa klątwy, Morgoth uwolnił Húrina w nadziei, że doprowadzi go do kryjówki króla Turgona. Húrin chciał tam się udać, jednak władca Gondolinu nie wpuścił go swojego grodu, gdyż obawiał się zdrady.

W Brethilu, przy grobie swoich dzieci spotkał Morwenę. Spędził z nią tylko jedną noc, gdyż nad ranem umarła. Zrozpaczony przeprawił się na drugi brzeg Teiglinu i podążył na południe w kierunku wzgórz Amon Rûdh. Dotarł do zniszczonego przez Glaurunga domu Finroda Felagunda. Zabił krasnoluda Mîma i wyniósł ze skarbca legendarny naszyjnik Nauglamír. Następnie udał się do Doriathu na dwór króla Thingola, tam został z niego zdjęty czar Morgotha. Húrin zostawił naszyjnik władcy Doriathu i opuścił jego królestwo. Następnie popełnił samobójstwo, rzucając się do morza.

Ciekawostki Edytuj

  • Głównym źródłem wiedzy o losach Húrina jest pieśń Narn i Chîn Húrin (najdłuższa ze wszystkich pieśni Beleriandu) napisana przez Dírhavela, poetę z czasów Eärendila, żyjącego u Ujścia Sirionu i zbierającego wszystkie informacje o rodzie Hadora.
Poprzednik:
Galdor Wysoki
Głowa rodu Hadora
PE 462 - PE 503
Następca:
Tuor
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.