| Te informacje pochodzą z wczesnego Legendarium
Treści znajdujące się w artykule obejmują teksty powstałe do lat 30-tych XX wieku, kiedy J.R.R. Tolkien całkiem inaczej pojmował Silmarillion. Dotyczą m.in. takich książek jak cykl Historia Śródziemia (Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza oraz Księga Zaginionych Opowieści Część Druga) jak i z książki Beren i Luthien. |
Findobar - Elf, syn Fingona we wczesnej wersji Legendarium Tolkiena z lat 30. XX wieku i pojawiający jedynie w tablicy genealogicznej stworzonej przez J.R.R. Tolkiena. Tablica nie została opublikowana, ale Christopher Tolkien wspomniał o tym imieniu w swoich komentarzach na temat genealogii w dodatku do Utraconej Drogi i Innych Pism[1].
W późniejszych wersjach Silmarillionu postać Findobara została usunięta a w opublikowanym Silmarillionie syn Fingona jest Gil-Galad[2].
Etymologia[]
Findobar to noldorskie imię, które powstało jako połączenie słów Phinde („umiejętność”), Bar („dom; ziemia”) i Phin („biegłość, umiejętność”)[3].
Przypisy
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Utracona Droga i Inne Pisma, Dodatki: I. Genealogie.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Quenta Silmarillion: Zniszczenie Beleriandu i śmierć Fingolfina.
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Utracona Droga i Inne Pisma, Cześć Trzecia: Etymologie, hasła PHIN, MBAR.