Finarfin – autorstwa Maureval

Finarfinelf, najmłodszy spośród dzieci Finwëgo. Jego matką była Indis.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ożenił się z Eärweną z Telerich i spłodził z nią czworo dzieci: Finroda, Angroda, Aegnora i Galadrielę. Po śmierci ojca wziął udział w ucieczce Ñoldorów do Śródziemia, ale zawrócił do Amanu po ogłoszeniu przez Mandosa przepowiedni o zagładzie swego plemienia. Po powrocie prosił Valarów o przebaczenie i otrzymał zgodę na pozostanie w Amanie. Został królem Ñoldorów pozostałych w Nieśmiertelnych Krainach i prawdopodobnie panował w Tirionie. W czasie Wielkiej Bitwy poprowadził lud Ñoldorów do walki.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Spośród książąt ñoldorskich on jeden i jego potomstwo mieli złote włosy, odziedziczone po Indis, która pochodziła ze szczepu Vanyarów. Był najpiękniejszym i najmądrzejszym spośród dzieci Finwëgo.

Drzewo genealogiczne[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
Finarfin
 
 
 
Eärwena
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Finrod
 
Orodreth
 
Angrod
 
Aegnor
 
Galadriela
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Finduilas
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Imię Finarfin jest przekształconym w sindarinie quenejskim imieniem Arafinwë.


Poprzednik:
Gil-galad
Najwyższy król Noldorów
DE 3441 - ?
Następca:
-
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.