Estel – elfickie pojęcie głębokiej nadziei, przekonania od dobrych źródłach Ardy stworzonej przez Eru. W odróżnieniu od (jak twierdzili elfowie) płytszej Amdir – charakterystycznej dla ludzi – pozwalała ona widzieć sens świata. Finrod wyjaśniał, że nadzieja ta nie pochodziła z obserwacji zepsutego świata, lecz z samej natury rzeczy. Z tej przyczyny uznawana była za wyższą od ludzkiej. Estel dawała elfom siłę do opierania się zakusom Ciemności.
Według elfów Eru wymagał od Dzieci głównie estel. Jej brak był uznawany za ułomność ich fëa. Również opuszczenie przez ludzi estel niosło konsekwencje w postaci ich szybkiej śmiertelności[1].
Gwiazda Eärendila była nazywana gwiazdą nadziei – Gil Estel.