Elendil (ur. 3119 roku Drugiej Ery; zm. 3441 roku Drugiej Ery) – Númenorejczyk, syn Amandila Księcia Andúnië, ojciec Isildura i Anáriona, potomek Eärendila i Elwingi, lecz nie w linii prostej królów. Założyciel Gondoru i Arnoru oraz ich król, pierwszy Król Wszystkich Dúnedainów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na Númenorze[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 3119 roku DE, jako syn Amandila, Księcia Andúnië, który był przywódcą stronnictwa Wiernych. Został wychowany w dawnych tradycjach Númenoru. Jako przyjaciel Valarów oraz elfów, oraz czczący Eru Ilúvatara, sprzeciwiał się dążeniom króla Ar-Pharazôna i jego doradcy Saurona.

Wsławił się w Númenorze jako świetny kapitan okrętów. Wraz ze swoją rodziną pozostał w grupie Wiernych (posłusznym Valarom), podczas gdy jego ojciec Amandil wyruszył prosić o pomoc Valarów. Przygotował potajemnie dziewięć statków, na których on i pozostali Wierni wraz z rodzinami mieli opuścić Númenor. Na statki załadował również wielkie dzieła Númerojczyków, Siedem Kamieni (palantírów), dar od Eldarów, sadzonkę Białego Drzewa, którą wykradł jego syn Isildur zanim drzewo zostało spalone przez króla Ar-Pharazôna.

Odmówił pomocy Ar-Pharazônowi, który wyprawiał się na wojnę z Valarami.

Ucieczka do Śródziemia[edytuj | edytuj kod]

W dniu zagłady Númenoru wyprawił się na swoich dziewięciu statkach do Śródziemia razem ze swą rodziną. Dzięki pomocy Valarów udało mu się tam dotrzeć. Olbrzymia fala, która powstała w wyniku kataklizmu, wyrzuciła go w okolicach Lindonu. Opuszczając statek, miał rzec słowa:

"Et Eärello Endorenna utúlien. Sinome maruvan ar Hildinyar tenn' Ambar-metta."

Co w tłumaczeniu oznacza:

"Zza Wielkiego Morza przybyłem do Śródziemia. Tu pozostanę i tu żyć będą potomkowie moi aż do końca świata."

Na wygnaniu[edytuj | edytuj kod]

Został przyjaźnie przyjęty przez Gil-galada. Elendil założył Arnor, a nastepnie pojechał na południe, gdzie powstawał Gondor. Południowe Królestwo pozostawił jednak pod opieką swoich synów, Anáriona i Isildura, podczas gdy sam ruszył na północ. Na pożegnanie podarował swoim synom po dwa palantíry, trzy zachowując dla siebie.

Elendil2.jpg

Głównym miastem jego królestwa było Annúminas nad Jeziorem Nenuial. Był też królem Gondoru, gdzie w jego imieniu rządzili synowie. Elendil umieścił palantíry w Emyn Beraid, Amon Sûl i w twierdzy Annúminas. Kiedy Sauron zaatakował Minas Ithil, Isildur poprosił swojego ojca o pomoc. Elendil z Gil-galadem założył Ostatni Sojusz, którego wojska w 3431 roku dotarły do Rivendell. W 3434 armie ludzi i elfów minęły Góry Mgliste i podeszły pod Mordor rozpoczynając bitwę na Dagorlad. Po długim oblężeniu Barad-dûr Sauron znajdował się w ktytycznym położeniu i musiał osobiście stanąć do walki. Elendil Wraz z Gil-galadem powalił Nieprzyjaciela, lecz obaj zapłacili za to życiem. Jego grobowiec znajdował się na Halifirien, lecz po przysiędze Ciriona jego ciało zostało przeniesione do Doliny Królów.

Etymoglogia[edytuj | edytuj kod]

Imię Elendil pochodzi z quenyi i znaczy Przyjaciel elfów lub Miłujący gwiazdy (Elen - gwiazda, elf; (n)dil – bezinteresowna miłość).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Jego miecz nosił nazwę Narsil.
  • Jego grób porosły Simbelmynë.
  • Miał 241 centymetrów wzrostu.
Poprzednik:
-
Król wszystkich Dunedainów
3320 DE - 3441 DE
Następca:
Isildur
Poprzednik:
-
król Gondoru
3320 DE - 3441 DE
Następca:
Anarion
Poprzednik:
-
król Arnoru
3320 DE - 3441 DE
Następca:
Isildur
Poprzednik:
Amandil
książę Andúnië
3319 DE - 3320 DE
Następca:
-
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.