FANDOM


Disambig
Nazwa tego hasła odnosi się do więcej niż jednego pojęcia. Zobacz ją tutaj - Eärendur.



Eärendur (quen. Sługa Morza, 640 TE - 861 TE) – dziesiąty i ostatni król rządzący całym zjednoczonym Arnorem, syn Elendura. Był ojcem Amlaitha oraz pierwszego króla Cardolanu i Rhudauru.

Historia Edytuj

Eärendur urodził się 640 TE a wstąpił na tron Arnoru w 777 TE], po śmierci swego ojca.

Miał trzech synów, którzy nie mogli dojść do porozumienia w sprawie dziedziczenia tronu. Po śmierci króla w 861 TE nie udało się wybrać następcy z pośród skłóconych braci. By uniknąć wojny domowej, królestwo podzielono na Arthedain, Cardolan i Rhudaur. Najstarszy z synów, Amlaith, został królem Arthedain, pozostali zaś jego potomkowie zapoczątkowali krótkotrwałe linie królów Cardolanu i Rhudauru.[1][2]

Poprzednik:
Elendur (syn Valandura)
Król Arnoru
TE 777 - TE 861
Następca:
Aragorn II


Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, "Powrót Króla", Dodatek A Kroniki królów i władców, "Królowie Númenoru", Eriador, Arnor i dziedzice Isildura
  2. J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, "Powrót Króla", Dodatek A Kroniki królów i władców, "Królowie Númenoru", Królestwa na wygnaniu, Linia Północna: Spadkobiercy Isildura
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.