| Te informacje pochodzą z wczesnego Legendarium
Treści znajdujące się w artykule obejmują teksty powstałe do lat 30-tych XX wieku, kiedy J.R.R. Tolkien całkiem inaczej pojmował Silmarillion. Dotyczą m.in. takich książek jak cykl Historia Śródziemia (Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza oraz Księga Zaginionych Opowieści Część Druga) jak i z książki Beren i Luthien. |
Daurin (zwany również jako Tórin) - elf z plemienia Noldolich, który pojawia się we wczesnym Legendarium Tolkiena w Księdze Zaginionych Opowieści Cześć Pierwsza.
Historia[]
Daurin zasłynął z ataku na Ungoliantę (wtedy zwaną jako Gwerlum) i Melkora (wtedy zwanego jako Melko), kiedy ta dwójka łotrów niszczyła Dwa Drzewa Valinoru. Po tym, jak udało mu się swym mieczem (pochodzącym z kuźnie Aulego) odciąć jedno z odnóży pajęczy, Gwerlum zarzuciła na niego pajęczynę a Melko zadżgał go swym sztyletem. Następnie wyrwał z jego dłoni miecz, nasączony trującą krwią pajęczycy, którym zniszczył Silpion.[1]
Inne wersja Legendarium[]
Postać, która miała stać się Daurinem, pierwotnie nazywała się Fëanor, ale zrezygnowano z tego. Następnie zmieniono jego imię na Daurlas, krewnego Fëanora, a ostatecznie na Daurina (Tórina).[2]
Przypisy
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, VI. Kradzież klejnotów przez Melka i mrok nad Valinorem
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Księga Zaginionych Opowieści Część Pierwsza, VI. Kradzież klejnotów przez Melka i mrok nad Valinorem, Komentarz