FANDOM


 
Linia 1: Linia 1:
{{Infobox/Plemiona|Obraz = Strażnik.jpg|Podpis pod obrazkiem = Strażnik - AlasseaEarello|Rasa = [[Ludzie]]|Ojczyzna = [[Gondor]], [[Arnor]]|Język = [[Westron]], [[Sindarin]], [[Quenya]]|Sojusznicy = [[Elfowie]]|Wrogowie = [[Mordor]], [[Czarni Númenorejczycy]]|Broń = Miecze, Łuki|Inne nazwy = Ludzie Zachodu|Oryginalna nazwa = Dúnedain}}'''Dúnedainowie '''[l. poj. Dúnadan] (sind. [[Edainowie]] z zachodu) zwani też '''Ludźmi Zachodu''', albo '''Ludzie z Westernesse''' – byli to potomkowie [[Númenorejczycy|Númenorejczyków]], którzy przetrwali upadek królestwa i przybyli do [[Śródziemie|Śródziemia]], razem z [[Elendil|Elendilem]] i jego synami. Na ich czele, zbudowali dwa królestwa, [[Gondor]] i [[Arnor]], a po śmierci Elendila w [[DE 3441|3441 DE]] podzielili się na Dúnadainów Północy z Arnoru i Dúnadainów Południowych z Gondoru.
+
{{Infobox/Plemiona|Obraz = Strażnik.jpg|Podpis pod obrazkiem = Strażnik - AlasseaEarello|Rasa = [[Ludzie]]|Ojczyzna = [[Gondor]], [[Arnor]]|Język = [[Westron]], [[Sindarin]], [[Quenya]]|Sojusznicy = [[Elfowie]]|Wrogowie = [[Mordor]], [[Czarni Númenorejczycy]]|Broń = Miecze, Łuki|Inne nazwy = Ludzie Zachodu|Oryginalna nazwa = Dúnedain}}'''Dúnedainowie '''[l. poj. Dúnadan] (sind. [[Edainowie]] z zachodu) zwani też '''Ludźmi Zachodu''', albo '''Ludzie z Westernesse''' – byli to potomkowie [[Númenorejczycy|Númenorejczyków]], którzy przetrwali upadek królestwa i przybyli do [[Śródziemie|Śródziemia]], razem z [[Elendil|Elendilem]] i jego synami. Na ich czele, zbudowali dwa królestwa, [[Gondor]] i [[Arnor]], a po śmierci Elendila w [[DE 3441|3441 DE]] podzielili się na Dúnedainów Północy z Arnoru i Dúnedainów Południowych z Gondoru.
   
 
== Historia ==
 
== Historia ==

Aktualna wersja na dzień 13:45, lip 4, 2019

Dúnedainowie [l. poj. Dúnadan] (sind. Edainowie z zachodu) zwani też Ludźmi Zachodu, albo Ludzie z Westernesse – byli to potomkowie Númenorejczyków, którzy przetrwali upadek królestwa i przybyli do Śródziemia, razem z Elendilem i jego synami. Na ich czele, zbudowali dwa królestwa, Gondor i Arnor, a po śmierci Elendila w 3441 DE podzielili się na Dúnedainów Północy z Arnoru i Dúnedainów Południowych z Gondoru.

Historia Edytuj

Dúnedainowie Północy z Arnoru Edytuj

Byli władcami Arnoru, a królami byli potomkowie Isildura. W 861 roku Trzeciej Ery, po śmierci króla Eärendura, Arnor został podzielony w wyniku wojny domowej na: Arthedain Cardolan i Rhudaur. Dúnedainowie w Rudaurze i Cardolanie byli nieliczni, a ciągłe walki i spory min. o Wichrowy Czub, doprowadziły do wygaśnięcia dynastii. W Arthedainie ród utrwalił się i ostatecznie przetrwał, nawet po upadku królestwa w 1975 TE. Potem Dúnedainów została garstka, prowadząc surowy tryb życia, zostali Strażnikami i chronili Eregion przed wszelkimi zagrożeniami. Ich Wodzami zostali królewscy potomkowie, którzy przetrwali dzięki pomocy Elronda. Dunedainowie z Północy zachowali poza tym wzorową czystość krwi, nie mieszali się z rdzenną ludnością, a ich potomstwo zachowało wiele cech swych przodków. Dúnedainowie z Północy, dzięki czystości krwi, zachowali swoje długowieczne życie, czym prześcignęli swoich braci z południa. Mimo to jednak ich życie powoli się skracało poprzez wygasanie mocy Gwiezdnego Lądu (Númenor) gdyż po jego zatonięciu gasły w potomkach Númenorejczyków dary Eldarów, które sprawiały, że Edainowie byli królami wśród ludzi.

Dúnedainowie Południa z Gondoru Edytuj

W Gondorze Dúnedainowie rozkwitli tworząc dynastię królów Gondoru. Mimo wielu niebezpieczeństw ze strony Haradu i Rhûn, stworzyli silne, niezależne państwo, które niemal do końca ich panowania, było największą potęgą w Śródziemiu. Niestety doprowadziło to także do ich zepsucia. Wojny, walki o władzę, bezdzietność i choroby doprowadziły do tego, że ród królewski pięciokrotnie niemal wygasał, ponadto Dúnedainów zaczął dręczyć coraz krótszy czas trwania życia. Rody szlacheckie zaczęły coraz częściej mieszać się z ludźmi, bez Numenorejskiego pochodzenia i co ważniejsze, psuła ich gnuśność i umiłowanie przepychu. Po śmierci króla Ondohera i wszystkich jego synów, nie wyrażono zgody na koronację Firiel, jedynej córki zmarłego władcy, władzę przekazano jej kuzynowi Eärnilowi, niestety to na jego synu Eärnurze, zakończyło się panowanie królów, a władzę przejęli Namiestnicy. Jednak Firiel związała się z księciem Arthedainu tym samym łącząc oba rody, dając początek linii, z której miał urodzić się król obu zjednoczonych królestw.

W Czwartej Erze, Dúnedainowie z Gondoru i Arnoru zostali zjednoczeni pod wodzą króla Aragorna II Elessara.

Charakterystyka Edytuj

Dúnedainowie przewyższali innych ludzi szlachetnością ducha i ciała, choć byli zdolni do zła, jeśli ulegali zepsuciu. Długość życia członka rodziny królewskiej, początkowo trzykrotnie większa od innych ludzi, w czasach Wojny o Pierścień wciąż wynosiła 150 lat lub więcej, inni Dúnedainowie żyli krócej. Najszlachetniejsi posiadali wielką mądrość i bystrość umysłu, a niekiedy dar przewidywania. Wierni i ich potomkowie byli w przyjaznych stosunkach z elfami, którzy darzyli ich sympatią.

Używali języka westron, który wzbogacili licznymi elfickimi słowami. w latach. Wielu z nich znało język elfów i często się nim posługiwało, a uczeni wśród Dunedainów znali również język elfów Wysokiego Rodu, quenya. W Númenorze, a zapewne także w Umbarze, posługiwali się adunaickim.

Dúnadainowie z północy ubierali się w szare opończe, które łączyli na ramieniu gwiazdą - będącą jednocześnie oznaką honorową i jedyną ozdobą ich stroju mając nawiązywać do gwiazdy Elendila- symbolu północnego królestwa[1].

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.