Borondir (ur. ? - zm. 15 kwietnia 2510 TE) – Gondorczyk, jedyny z sześciu gońców namiestnika Ciriona, który zdołał dotrzeć do wodza Éothéodów, Eorla i przekazał mu informację o prośbie wsparcia Gondoru wobec ataku Balków na Calenardhon.

Jego przodkowie wywodzili się spośród Nortów (Ludzi z Północy).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Borondir był jednym z sześciu jeźdźców wysłanych do Eorla z prośbą o pomoc, w obliczu zbliżającego się ataku Balków. W drogę, wraz z jeszcze jednym posłańcem, wyruszył 10 marca 2510 roku Trzeciej Ery. W okolicach Dol Guldur obaj wpadli w zasadzkę nieprzyjaciół. Towarzysz Borondira zginął, lecz on sam zdołał umknąć wrogom. Po długiej wędrówce, trwającej piętnaście dni, skrajnie wyczerpany, dotarł do Eorla, jako jedyny z całej szóstki. Uczestniczył następnie w wyprawie Éothéodów i służył Eorlowi jako przewodnik. Walczył w bitwie na polach Celebrantu i zginął, broniąc Ciriona. Pochowano go w Grobowcach Minas Tirith.

Postać Borondira upamiętniono w pieśni Rochon Methestel (sind. Jeździec Ostatniej Nadziei). Nosi tam przydomek Udalraph (sin. bez strzemion).

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.