FANDOM


(Proszę o poprawę tego artykułu, mimo dobrych chęci po prostu nie ogarniam tego edytora)
Linia 1: Linia 1:
 
'''Bitwa pod Morannonem''' – batalia stoczona 25 marca 3019 roku Trzeciej Ery pomiędzy wojskami [[Gondor]]u i [[Rohan]]u a armią [[Sauron]]a podczas [[Wojna o Pierścień|Wojny o Pierścień]].
 
'''Bitwa pod Morannonem''' – batalia stoczona 25 marca 3019 roku Trzeciej Ery pomiędzy wojskami [[Gondor]]u i [[Rohan]]u a armią [[Sauron]]a podczas [[Wojna o Pierścień|Wojny o Pierścień]].
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|-
 
 
|-
 
 
|-
 
 
|-
 
 
   
 
==='''Armia Zachodu i jej cele'''===
 
==='''Armia Zachodu i jej cele'''===
{| border="0" cellpadding="1" cellspacing="1" class="article-table article-table-selected" style="float: right; width: 500px;"
 
|+
 
|
 
|}
 
   
 
Dnia 18 marca 3019 roku z [[Minas Tirith]] wymaszerowała Armia Zachodu,połączone oddziały Gondorczyków oraz
 
Dnia 18 marca 3019 roku z [[Minas Tirith]] wymaszerowała Armia Zachodu,połączone oddziały Gondorczyków oraz
   
Rohirrimów, dowodzone przez [[Aragorn]]a II, [[Gandalf]]a Białego, [[Éomer]]a i [[Imrahil]]a. Na wyprawę tę ruszyli również trzej członkowie [[Drużyna Pierścienia|Drużyny Pierścienia]] – [[Legolas]], [[Gimli]] i [[Peregrin Took|Pippin Tuk]], a także Strażnicy Północy z [[Szarea Drużyna|Szarej Drużyny]] oraz [[Elladan]] i[[ Elrohir]], synowie [[Elrond]]a. W sumie siły te liczyły 6000 piechurów i 1000 jeźdźców. Cała reszta wojsk [[Gondor]]u i [[Rohan]]u pozostała w [[Minas Tirith]], gotowa bronić miasta. Głównym celem jaki postawili przed sobą Wodzowie Zachodu nie było pobicie wojsk [[Mordor]]u, lecz
+
Rohirrimów, dowodzone przez [[Aragorn]]a II, [[Gandalf]]a Białego, [[Éomer]]a i [[Imrahil]]a. Na wyprawę tę ruszyli również trzej członkowie [[Drużyna Pierścienia|Drużyny Pierścienia]] – [[Legolas]], [[Gimli]] i [[Peregrin Took|Pippin Tuk]], a także Strażnicy Północy z [[Szarea Drużyna|Szarej Drużyny]] oraz [[Elladan]] i[[ Elrohir]], synowie [[Elrond]]a. W sumie siły te liczyły 6000 piechurów i 1000 jeźdźców. Cała reszta wojsk [[Gondor]]u i [[Rohan]]u pozostała w [[Minas Tirith]], gotowa bronić miasta. Głównym celem jaki postawili przed sobą Wodzowie Zachodu nie było pobicie wojsk [[Mordor]]u, lecz
 
odciągnięcie uwagi Saurona od jego własnego kraju. Chciano w ten sposób dać większe szanse [[Frodo Baggins|Frodowi Bagginsowi]] i [[Samwise Gamgee|Samowi Gamgee]] na dotarcie do [[Góra Przeznaczenia|Góry Przeznaczenia]] wraz z [[Jedyny Pierścień|Pierścieniem]]. Nikt jednak nie miał wielkiej nadziei na zwycięstwo.
 
odciągnięcie uwagi Saurona od jego własnego kraju. Chciano w ten sposób dać większe szanse [[Frodo Baggins|Frodowi Bagginsowi]] i [[Samwise Gamgee|Samowi Gamgee]] na dotarcie do [[Góra Przeznaczenia|Góry Przeznaczenia]] wraz z [[Jedyny Pierścień|Pierścieniem]]. Nikt jednak nie miał wielkiej nadziei na zwycięstwo.
   
Linia 44: Linia 22:
   
 
Bitwa pod Morannonem zakończyła się wielkim i niespodziewanym zwycięstwem Armii Zachodu. Wojska [[Sauron]]a poniosły zaś całkowitą i ostateczną klęskę. O wyniku tej batalii przesądziło, nie ujmując nic męstwu podkomendnych [[Aragorn]]a, przed wszystkim jednak zniszczenie [[Jedyny Pierścień|Pierścienia]].
 
Bitwa pod Morannonem zakończyła się wielkim i niespodziewanym zwycięstwem Armii Zachodu. Wojska [[Sauron]]a poniosły zaś całkowitą i ostateczną klęskę. O wyniku tej batalii przesądziło, nie ujmując nic męstwu podkomendnych [[Aragorn]]a, przed wszystkim jednak zniszczenie [[Jedyny Pierścień|Pierścienia]].
{| border="0" cellpadding="1" cellspacing="1" class="article-table" style="width: 500px;"
 
|+Bitwa pod Morannon
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
! scope="col"|
 
|
 
|
 
|
 
|
 
|
 
|
 
|
 
|
 
|
 
|
 
|}
 
 
[[Kategoria:Bitwy]]
 
[[Kategoria:Bitwy]]

Wersja z 20:25, lis 11, 2012

Bitwa pod Morannonem – batalia stoczona 25 marca 3019 roku Trzeciej Ery pomiędzy wojskami Gondoru i Rohanu a armią Saurona podczas Wojny o Pierścień.

Armia Zachodu i jej cele

Dnia 18 marca 3019 roku z Minas Tirith wymaszerowała Armia Zachodu,połączone oddziały Gondorczyków oraz

Rohirrimów, dowodzone przez Aragorna II, Gandalfa Białego, Éomera i Imrahila. Na wyprawę tę ruszyli również trzej członkowie Drużyny PierścieniaLegolas, Gimli i Pippin Tuk, a także Strażnicy Północy z Szarej Drużyny oraz Elladan i Elrohir, synowie Elronda. W sumie siły te liczyły 6000 piechurów i 1000 jeźdźców. Cała reszta wojsk Gondoru i Rohanu pozostała w Minas Tirith, gotowa bronić miasta. Głównym celem jaki postawili przed sobą Wodzowie Zachodu nie było pobicie wojsk Mordoru, lecz odciągnięcie uwagi Saurona od jego własnego kraju. Chciano w ten sposób dać większe szanse Frodowi Bagginsowi i Samowi Gamgee na dotarcie do Góry Przeznaczenia wraz z Pierścieniem. Nikt jednak nie miał wielkiej nadziei na zwycięstwo.

Wyprawa na Mordor

Po przekroczeniu Anduiny w Osgiliath Armia Zachodu początkowo maszerowała w kierunku Minas Morgul. Jednak przy Rozstaju Dróg postanowiono skierować się na Morannon. U skrzyżowania traktów pozostawiono silny oddział Strażników Ithilien dla odparcia ewentualnego natarcia wroga z Morgulu lub z południa. Dalszy marsz przebiegał spokojnie. 21 marca pobito niewielki oddział orków i Easterlingów, którzy usiłowali wciągnąć straż przednią w zasadzkę. Wszyscy jednak nadal obawiali się najgorszego, zwłaszcza że Nazgûle na skrzydlatych bestiach zaczęły śledzić marsz wojsk Aragorna. Upiory szerzyły też strach wśród żołnierzy samą swoją obecnością. Gdy Armia opuściła Ithilien i wkroczyła na tereny zniszczone ongiś przez Saurona (zwano je Pustacią Morannonu), części ludzi zabrakło odwagi by dalej maszerować, Aragorn wysłał więc ich by odbili wyspę Cair Andros, zajętą przez żołdaków Saurona.


Ustawienie Armii Zachodu

25 marca Armia Zachodu stanęła pod Czarną Bramą. Liczyła teraz 6000 żołnierzy. W zasadzie była bez szans w walce z wielokrotnie silniejszym, jak się spodziewano, przeciwnikiem. Wodzowie ustawili swoich podkomendnych na dwóch blisko położonych pagórach, usypanych z kamieni, żużlu i ziemi w wyniku prac orków. Na jednym zajął pozycję Aragorn z Gandalfem, a na drugim Éomer wraz z Imrahilem. Tuż naprzeciw Bramy Mordoru, skąd miał przyjść najsilniejszy atak, ustawili się synowie Elronda, a obok nich Strażnicy Północy, rycerze z Dol Amrothu i najdzielniejsi spośród gwardzistów z Minas Tirith.

Początek bitwy

Przed samą batalią Wodzowie, wraz z członkami Drużyny Pierścienia, spotkali się z Rzecznikiem Saurona. Odrzucili jego żądania i zaraz potem Sauron rzucił swe siły do ataku. Jego wojska były co najmniej dziesięciokrotnie liczniejsze od sił Gondoru i Rohanu. Z otwartych wrót Morannonu wylało się mnóstwo orków, wilków, trolli i ludzi, Haradrimów. Zza wschodniej z Zębatych Wież wysunęły się oddziały Easterlingów, a na niebie pojawiły się Nazgûle,szerząc strach swym morderczym krzykiem. W krótkim czasie żołdacy Saurona otoczyli rozpaczliwie broniącą się Armię Zachodu. Walka była zacięta, szczególnie gdy włączyły się do niej trolle z Gorgoroth (walcząc z nimi zostali zranieni Pippin i Beregond). Kolejne ataki żołnierzy Mordoru załamywały się, ale sytuacja otoczonych zdawała się przesądzona.


Rozstrzygnięcie

W pewnym momencie niespodziewanie nadleciały liczne orły z Gór Mglistych pod wodzą Gwaihira, które zaatakowały Nazgûle. Upiory Pierścienia nie stawiły im czoła, bowiem Sauron nakazał im lecieć do Góry Przeznaczenia, by zdobyły Pierścień, który doniósł tam Frodo. Władca Ciemności, pochłonięty myślami o bezcennym dla niego klejnocie, przestał pchać do walki swoich żołdaków, którzy (...) patrząc w oczy przeciwników zobaczyli teraz zabójczą światłość i zlękli się jej. Żołnierze Gondoru i Rohanu ruszyli do kontrataku ze swych pozycji. W tym momencie został zniszczony Pierścień, co doprowadziło do unicestwienia Saurona, którego wojska poszły rozsypkę. Fortyfikacje Czarnej Bramy runęły, a orkowie i trolle, pozbawieni władcy, nie wiedzieli co robić. Jedni z nich sami się zabijali, inni zaś kryli się w jaskiniach. Spośród ludzi tylko najbardziej oddani Sauronowi Easterlingowie i Haradrimowie rzucili się do beznadziejnej walki. Większość zaczęła uciekać, a inni poddali się.

Bitwa pod Morannonem zakończyła się wielkim i niespodziewanym zwycięstwem Armii Zachodu. Wojska Saurona poniosły zaś całkowitą i ostateczną klęskę. O wyniku tej batalii przesądziło, nie ujmując nic męstwu podkomendnych Aragorna, przed wszystkim jednak zniszczenie Pierścienia.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.