Bitwa na polach Celebrantu – batalia stoczona 15 kwietnia 2510 roku Trzeciej Ery na Polach Celebrantu pomiędzy Balkami i orkami a wojskami Gondoru oraz wspierającymi ich Éothéodami.
Przed bitwą[]
W 2509 TE namiestnik Cirion zdał sobie sprawę z tego, że niedługo Balkowie napadną Gondor. Próbował więc szukać pomocy u Éothéodów (mieszkających niedaleko źródeł Anduiny), wysyłając do nich posłów. Jedynym, który wypełnił swoje zadanie, był Borondir. Eorl zwołał Radę Starszych i zaczął zbierać wojsko liczące ostatecznie około 7000 jeźdźców i kilkuset konnych łuczników. W końcu Éothéodzi wyruszyli Doliną Anduiny na Pola Celebrantu. Sam Cirion zebrał niewielką armię i wyruszył na północ do Calenardhonu.
Przebieg[]
Balkowie przepłynęli Anduinę na tratwach od strony Brunatnych Pól. Wojska Gondoru zaczęły przegrywać bitwę i groziła im całkowita klęska. Odcięta od południa armia już miała przekroczyć rzekę Limlight, gdy zaatakowali orkowie z Gór Mglistych, spychając ją do Wielkiej Rzeki. Losy batalii odmieniło nagłe przybycie Éothéodów, którzy przekroczyli Anduinę i zaskoczyli nieprzyjaciela od tyłu. Zdziesiątkowani orkowie zaczęli uciekać za Limlight, a Eorl wybił rozproszonych po Calenardhonie niedobitków.[1][2]
Skutki[]
Bitwa na Polach Celebrantu była jedną z ważniejszych bitew Trzeciej Ery. Dzięki niej Gondor został ocalony przed podbojem Balków. W podzięce Cirion oddał Éothéodom wyludniały Calenardhon, nazwany później Rohanem, zyskując sobie wiernych sojuszników.
Przypisy
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni: Powrót Króla, Dodatek A, Namiestnicy, ISBN 978-83-7758-255-8
- ↑ J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Niedokończone opowieści, „Cirion i Eorl. Przyjaźń Gondoru z Rohanem”