FANDOM


m (Ciekawostki)
Linia 12: Linia 12:
 
|Potomstwo = [[Dior]]
 
|Potomstwo = [[Dior]]
 
|Tytuły = Władca ludzi
 
|Tytuły = Władca ludzi
}}
+
|Obraz = Beren-0.jpg}}
 
{{Cytat|Jeżeli jutro ten świat ma się zwalić \ I w proch się rozwiać w pierwotnym przestworzu,\ Godny jest przecież, bym go dzisiaj chwalił \ I wielbił pieśnią za to, że przez chwilę \ Istniał zmierzch, ranek i ziemia, i morze, \ By Luthien moja mogła mi się zjawić.|Beren, Pieśń Pożegnania}}
 
{{Cytat|Jeżeli jutro ten świat ma się zwalić \ I w proch się rozwiać w pierwotnym przestworzu,\ Godny jest przecież, bym go dzisiaj chwalił \ I wielbił pieśnią za to, że przez chwilę \ Istniał zmierzch, ranek i ziemia, i morze, \ By Luthien moja mogła mi się zjawić.|Beren, Pieśń Pożegnania}}
 
'''Beren''', lub '''Beren Erchamion''' (prawdopodobnie [[PE 432|432 PE]] - [[PE 466|466 PE]], potem także 466 PE - [[PE 506|506 PE]]) - [[Edainowie|człowiek]] z [[Pierwsza Era|Pierwszej Ery]], syn i towarzysz [[Barahir]]a, ukochany i małżonek pięknej [[Lúthien]], dziedzic Pierścienia Barahira, zdobywca Silmarilla i jedyny śmiertelnik, który powrócił z krain umarłych.
 
'''Beren''', lub '''Beren Erchamion''' (prawdopodobnie [[PE 432|432 PE]] - [[PE 466|466 PE]], potem także 466 PE - [[PE 506|506 PE]]) - [[Edainowie|człowiek]] z [[Pierwsza Era|Pierwszej Ery]], syn i towarzysz [[Barahir]]a, ukochany i małżonek pięknej [[Lúthien]], dziedzic Pierścienia Barahira, zdobywca Silmarilla i jedyny śmiertelnik, który powrócił z krain umarłych.

Wersja z 13:53, lip 28, 2017

Disambig
Nazwa tego hasła odnosi się do więcej niż jednego pojęcia. Zobacz ją tutaj - Beren.


Jeżeli jutro ten świat ma się zwalić \ I w proch się rozwiać w pierwotnym przestworzu,\ Godny jest przecież, bym go dzisiaj chwalił \ I wielbił pieśnią za to, że przez chwilę \ Istniał zmierzch, ranek i ziemia, i morze, \ By Luthien moja mogła mi się zjawić.

—Beren, Pieśń Pożegnania

Beren, lub Beren Erchamion (prawdopodobnie 432 PE - 466 PE, potem także 466 PE - 506 PE) - człowiek z Pierwszej Ery, syn i towarzysz Barahira, ukochany i małżonek pięknej Lúthien, dziedzic Pierścienia Barahira, zdobywca Silmarilla i jedyny śmiertelnik, który powrócił z krain umarłych.

Biografia

Młodość w Dothonionie

Beren należał do Rodu Bëora. Jego rodzicami byli Barahir i Emeldir. Otrzymał imię po dziadku ze strony matki. Dzieciństwo i lata młodości spędził w Dorthonionie.

Beren wśród Banitów

Po Dagor Bragollach wraz z ojcem i grupą banitów walczył przeciw Morgothowi, ukrywając się nad Tarn Aeluin. Będąc na zwiadach, uniknął śmierci, która spotkała jego ojca i towarzyszy, następnie zaś odbił orkom Pierścień Barahira. Przez kolejne cztery lata ukrywał się w Dorhonionie, a dzięki swym czynom stał się sławny, Morgoth zaś wyznaczył za jego głowę bardzo wysoką cenę. Uchodząc przed prowadzoną przeciw niemu przez Saurona armią, jako jedyny znany śmiałek w historii przebył żywy nawiedzone góry Ered Gorgoroth, walcząc z magią i pająkami.

Doriath i spotkanie z Luthien

Wiedziony przeznaczeniem, wbrew obręczy Meliany dotarł do do Doriathu, gdzie spotkał tańczącą Lúthien, córkę króla Elu Thingola i majary Meliany. Zakochał się w niej z wzajemnością, nadając jej imię Tinuviel (Słowik). Beren prosił Elu o rękę córki, lecz ten zażądał w zamian jednego z Silmarilów, chcąc go w ten sposób wysłać na pewną śmierć.

Wyprawa po Silmaril (466 PE)

Beren uszedłszy z Doriathu został na Talath Dirnen pojmany i zaprowadzony do Nargothrondu. Finrod Felagund, pragnąc dopełnić przysięgi złożonej domowi Barahira, w towarzystwie dziesięciu innych elfów wyruszył na wyprawę wraz z Berenem. Podczas próby przejścia w przebraniu orków przez przełom Sirionu, zostali pojmani przez Saurona i uwięzieni w lochach Tol-in-Gaurhoth, gdzie zginęli wszyscy towarzysze Berena. Uwolniony został przez Luthien i Huana. Podczas wspólnej tułaczki zostali napadnięci przez roszczących sobie prawo do Silmarilla Celegorma i Curufina. Po swoim słynnym Skoku na konia, Beren stoczył walkę z Curufinem, który go przeklął i ranił strzałą w pierś. Uzdrowiony przez Luthien, zostawił ją w granicach Doriathu i ruszył na północ. Tam ukochana dogoniła go jednak, a przyodziawszy go w skórę Draugluina, dotarła z nim do Angbandu. Dzięki mocy Luthien, Beren wydobył jeden z Silmarilów z korony Morgotha, lecz stracił go, gdy strzegący bramy Carcharoth odgryzł mu rękę (stąd imię Erchamion - Jednoręki). Ocalony przez Thorondora i jego podwładnych, przeniesiony został do granic Doriathu, gdzie ponownie uleczony został przez Luthien i Huana. Po czasie spędzonym w lesie, przybył przed Thingola, udowadniając spełnioną obietnicę, że "Silmaril jest w jego ręku", ten zaś, poruszony świadectwem wyprawy, wydał zgodę na związek z Luthien. Od tej pory Beren nazwał się Camlostem (Pustorękim).

Polowanie na wilka i śmierć Berena

Gdy Carcharoth, wiedziony mocą Silmarilla, wdarł się do Doriathu, Beren wyruszył wraz z Thingolem, Mablungiem i Belegiem na polowanie na wilka, gdzie został śmiertelnie raniony w pierś. Przed odejściem oddał Thingolowi wydobyty z brzucha wilka Silmarill.

Leithian - wyzwolenie z pęt

Beren w niezwykły sposób powrócił do krainy żywych dzięki wstawiennictwu Luthien, która w zamian oddała swoją nieśmiertelność. Zamieszkali w Ossiriandzie, na Tol Galen, która zyskała miano Dor Firn-i-Guinar (Kraju Żyjących Umarłych). Tam urodził się syn Berena, Dior.

Bitwa pod Sarn Athrad

Na wieść o zniszczeniu Doriathu Beren i Dior zebrali armię Elfów Zielonych i zaatakowali u Sarn Athrad krasnoludów z Nogrodu. Beren stoczył wtedy swój ostatni bój, własnoręcznie zabijając władcę krasnoludów i odbierając skradziony skarb.

Ostateczna śmierć Berena

Ok roku 506 PE Beren i Luthien odeszli naprawdę.

Kreacja w adaptacjach

We francuskim fanowskim filmie "Beren & Luthien" w rolę Berena wcielił się Damien Lanlagnier.

Ciekawostki

  • Historia Berena i Luthien ujęta została w pieśni zwanej "Ballada o Leithian, O wyzwoleniu z pęt", która była drugą co do długości pieśnią z Dawnych Dni.
  • W czasie swej tułaczki w Dorthonionie Beren przyjaźnił się ze zwierzętami i od tej pory nie jadał mięsa.
  • Beren, w drodze po silmarill ułożył "Pieśń Pożegnania" sławiącą Luthien i światła niebios.
  • Historia Berena i Luthien była inspiracją dla Aragorna. Opowiedział ją i zaśpiewał hobbitom wieczorem na Amon Sul.
Beren 2 by robleskazeppelin-d6gwrui

Beren - autorka Šárka Škorpíková

Poprzednik:
Baragund
Głowa rodu Beora (Książę Ladrosu)
PE 460 - PE 503
Następca:
Dior
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.