Beleriand i jego królestwa – czternasty rozdział Quenta Silmarillion, części Silmarillionu J.R.R. Tolkiena pod redakcją Christophera Tolkiena.
Treść rozdziału[]
Rozdział przestawia po kolei krótkie opisy krain leżących w Beleriandzie, czyli na zachód od gór Ered Luin. Poszczególne akapity opisują rejon północy – czyli Góry Żelazne z fortecami Angbandem i Thangorodrimem, rejon Ard-galen. Następnie Hithlum, wraz z otaczającymi go górami Ered Lómin, Dor-lóminem, Mithrim, Nevrast. Znajdujemy tu wzmianki o koniach przywiezionych z Amanu, a także o ptakach mieszkających nad Linaewen. W kolejności opisywane są góry Ered Wethrin, Przełom Sirionu wraz z Tol Sirion.
Następuje teraz opis poszczególnych regionów okolic zlewiska Sirionu, od Nargothrondu i Falas, przez góry Crissaegrim, Doriath, lasy Nivrim, Region, tereny na północ od Obręczy Meliany – Nan Dungortheb, Dimbar. Znajdziemy tu informację o Wielkich Orłach. W kolejności pojawiają się opisy Nargothrondu, linii Andram, wraz z Amon Ereb. Dalsze opisy to Ossiriand z Gelionem, a także rejony u jego źródeł – jak Marchia Maedhrosa czy Szczerba Maglora oraz góry Himring i Rerir z jeziorem Helevorn. Wspomnienie o Thargelionie i kontaktach elfów z krasnoludami, a także o życiu Elfów Zielonych.
W rozdziale tym znajduje się też mapa Beleriandu.