Śródziemie Wiki
Advertisement

Jeden z Balrogów w adaptacji filmowej Petera Jacksona

BalrogowieMajarowie, którzy przeszli na stronę Morgotha. Ich pierwotna nazwa to Valaraukarowie, duchy ognia. Istniało nie mniej niż trzech i nie więcej niż 7 balrogów.[1]

Historia[]

Glorfindel walczący z barlogiem

Balrogowie stali się sługami Władcy Ciemności w Erze Latarń. Po przyjściu ich pana do Śródziemia, kiedy wzywał ich na pomoc, przybyli do niego i przepędzili Ungoliantę. Najwięcej szkód wyrządzili za czasów Morgotha podczas Wojen Beleriandu, wtedy też większość z nich poległa.

Balrogowie wypędzają Ungoliante.

Wspomagali orków w napadzie na Gondolin. Po pokonaniu go przez Valarów skryli się w lochach Angbandu lub opuszczonych, mrocznych miejscach we wnętrzu ziemi. Jeden z nich został obudzony przez krasnoludów w Morii. Zabił on Durina VI, dlatego został nazwany Zgubą Durina. W późniejszych czasach został zabity przez Gandalfa Najsilniejszym i największym Balrogiem był Gothmog. Bohatersko walczyli też z nimi:Tuor, Glorfindel, Ecthelion, Feanor czy Fingon.

Charakterystyka[]

Fingon walczący z Gothmogiem (graf. Kip Rasmussen)

Uważano ich za najstraszniejsze i najokrutniejsze ze sług Morgotha. Potrafili posługiwać się magią, a w ręku dzierżyli miecze z płomieni i wielorzemienne bicze, niektórzy posiadali też topory. Byli nieśmiertelni, a zniszczyć ich mogła tylko siła potężniejsza niż oni sami. Byli istotami władającymi ogniem i cieniem, potężnymi i wzbudzającymi strach.

Znani Barlogowie[]

Inne wersje legendarium[]

W bardzo wczesnych zapiskach Tolkiena balrogowie nie byli więksi od ludzi. Brali udział setkami, a nawet tysiącami w bitwach. Dowodzili nimi straszliwi thanowie. Ich podobizny wyrzeźbiono na tronie Morgotha, gdzie mieli ogniste grzywy, czerwone dłonie i stalowe zęby[2]. Kilku zostało zabitych w Gondolinie podczas bitwy Turina i Ectheliona, a także pod pałacem królewskim. Później jednak, gdy Tolkien zdecydował że są to potężne bestie ograniczył ich liczbę do 7 w całej historii.

Etymologia[]

Słowo w sindarinie oznacza "potężny demon" i pochodzi z prymitywnego elfickiego balaraukô.

Przypisy

Advertisement