Śródziemie Wiki
Advertisement

Błyszczące Pieczary (Aglarond, Błyszczące Jaskinie) – jaskinie w Helmowym Jarze, w Ered Nimrais.

Historia[]

Stare księgi podają, że odkryli je dawno temu Dúnedainowie. W 2510 roku Trzeciej Ery zostały podarowane Rohirrimom. Miejsce to było bardzo dobrym schronieniem podczas przeróżnych wojen. Między innymi w 2758 roku, kiedy to miał miejsce najazd Dunlendingów oraz wtedy, kiedy to Saruman oblegał ze swoim wojskiem Rogaty Gród.

Błyszczące Pieczary

Pieczary Helmowego Jaru były miejscem, którym wiele osób się zachwycało. Między innymi krasnolud Gimli, który to w trakcie bitwy o Helmowy Jar walczył w ich obronie. Nazwał je jednym z cudów północy. Dodał również, że krasnoludy pielgrzymowałyby tutaj tłumnie, tylko po to, aby je ujrzeć.

Po pokonaniu Nieprzyjaciela, w Czwartej Erze Gimli na czele swojej grupy krasnoludów z Ereboru, osiedlił się w Aglarondzie. Krasnoludowie zadziwieni wspaniałością sal jeszcze bardziej je powiększyli, otwierając nowe przejścia i wieszając lampy. Miejsce to stało się jednym z najważniejszych królestw krasnoludów Czwartej Ery obok Ereboru, Morii, Góry Gundabad, Gór Błękitnych i Szarych Gór.

Etymologia[]

  • Słowo Aglarond pochodzi z języka sindarin i znaczy Błyszczące pieczary lub Jaskinie blasku.
  • Nazwa ta była też używana przez Dúnedainów jako miano Rogatego Grodu, póki znajdował się on w granicach Gondoru.

Ciekawostki[]

  • Rohirrimowie w swoim języku nazwali je Glœmscrafu – jaskinie blasku.
  • Podczas pisania Władcy Pierścieni Tolkien przy tworzeniu opisu Błyszczących Pieczar wzorował się na jaskiniach w Cheddar Gorge, gdzie przebywał w 1940 roku.
  • Gimli w dopiskach historycznych w trzecim tomie Władcy Pierścieni zostając władcą Aglorandu przyjął tytuł hrabiego.
Advertisement