Arathorn II (TE 2873 - TE 2933)[1][2] – człowiek, w latach TE 2930 - TE 2933 był piętnastym wodzem Dúnedainów. Ojciec Aragorna.
Historia[]
Arathorn dorastał pod opieką Elronda w Rivendell, kiedy jego ojciec Arador zginął w Dzikich Krainach. W młodym wieku ożenił się z Gilraeną. Rządził jedynie przez trzy lata, do czasu śmierci, gdy strzała orka trafiła go w źrenicę. Pozostawił po sobie jedynego syna i spadkobiercę[3][4].
Etymologia[]
Imię Arathorn pochodzi z sindarinu i prawdopodobnie znaczy "Orzeł Król" (od słów Thoron – "orzeł" i Aran – "król")[5].
W pismach napisanych pod koniec lat 50. Tolkien określił imię to jako "Niezłomny Król" (od słów Thorn – "niezłomny" i Aran – "król")[6].
Władcy Arnoru | |
| Królowie Arnoru | Elendil • Isildur • Valandil • Eldacar • Arantar • Tarondor • Valandur • Elendur • Eärendur • Aragorn • Eldarion |
| Królowie Arthedainu | Amlaith • Beleg • Mallor • Celepharn • Celebrindor • Malvegil • Argeleb I • Arveleg I • Araphor • Argeleb II • Arvegil • Arveleg II • Araval • Araphant • Arvedui |
| Wodzowie Dúnedainów | Aranarth • Arahael • Aranuir • Aravir • Aragorn I • Araglas • Arahad I • Aragost • Aravorn • Arahad II • Arassuil • Arathorn I • Argonui • Arador • Arathorn II • Aragorn II |
Przypisy
- ↑ J.R.R. Tolkien, red. Christopher Tolkien Historia Śródziemia t. XII, The Peoples of Middle-earth, „The Heirs of Elendil”
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, "Powrót Króla", Dodatek A Kroniki królów i władców, "Królowie Númenoru", Królestwa na wygnaniu, Linia Północna: Spadkobiercy Isildura
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, "Powrót Króla", Dodatek A Kroniki królów i władców, "Królowie Númenoru", Fragment historii Aragorna i Arweny
- ↑ J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni, "Powrót Króla", Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich), Trzecia Era
- ↑ J.R.R. Tolkien, Humphrey Carpenter, Christopher Tolkien (red.), Listy, "List 347"
- ↑ J.R.R. Tolkien, "Words, Phrases & Passages in 'The Lord of the Rings'", Parma Eldalamberon 17, page 113 entry S Turgond-