Araphor (sin. Królewska Pięść, 1391 TE - 1589 TE) – człowiek, Dúnadan, w latach 1409 TE - 1589 TE był dziewiątym królem Arthedainu. Po przejęciu tronu zawarł sojusz z elfami z Lindonu i Rivendell, dzięki czemu był w stanie wyprzeć ze swojego królestwa armie Angmaru i uwolnić się spod okupacji. Był najmłodszym z arthedaińskich królów, gdyż został nim w wieku 18 lat. Syn Arvelega I i ojciec Argeleb II.
Biografia[]
Urodził się jako syn ósmego króla Arthedain, Arvelega I. W owym czasie królestwo prowadziło wyniszczającą wojnę z mrocznym Angmarem. W 1409 roku TE zginął w czasie obrony Wichrowych Wzgórz jego ojciec, armię rozbito, twierdzę zniszczono, ale mieszczący się tam palantír zdołano przenieść do Fornostu. Czarnoksiężnik liczył na szybkie pokonanie Dúnedaninów, posyłając do ataku orków i złych ludzi. Zajęli oni Fornost oraz Cardolan; niedobitki broniły się na Tyrn Gorthad, albo uciekły w lasy. Młody Araphor mimo braku doświadczenia zdawał sobie sprawę, że samotnie nie uda mu się wygrać tej wojny. Zawarł więc sojusz z Círdanem; elfowie z Lindonu ruszyli do Arthedainu, gdzie rozpoczęli walkę z wojskami angmarskimi. Wkrótce do wojny dołączył także Elrond, prowadzący posiłki z Rivendell i Lórien. Zjednoczone siły oczyściły całe królestwo z armii zła i odzyskały stolicę dla Araphora, spychając Czarnoksiężnika do Carn Dûm.
Rządził najdłużej po Valandilu – 180 lat. W czasach Araphora hobbici, mieszkający w Klinie, z obawy przed Rhudaurem przenieśli się na zachód i południe. Niektórzy wrócili się za Góry Mgilste, gdzie zamieszkali nad rzeką Gladden.
| Poprzednik: Arveleg I |
Król Arthedainu TE 1409 - TE 1589 |
Następca: Argeleb II |