Aranarth (sin. szlachetny król, ur. TE 1938 - zm. TE 2106) – Dúnadan, pierwszy wódz Dúnedainów Północy (TE 1974 - TE 2106). Był najstarszym synem Arvedui, ostatniego króla Arthedainu i Fíriel, księżniczki Gondoru.
Historia[]
Aranarth urodził się za panowanie swego ojca, króla Arveduina i jego żony, księżniczki Gondoru, Fíriel. Przez to małżeństwo rody Isildura i Anáriona połączyły się, co uczyniło Aranartha spadkobiercą, Północy, Arnoru i południa Gondoru.
W 1974 roku TE, królestwo Arthedainu zostało najechane przez Czarnoksiężnika z Angmaru, atak nastąpił na koniec roku 1974 na stolice Arthedainu, Fornost, kiedy zapasy żywności w mieście były na wyczerpaniu. Czarnoksiężnik zdobył więc stolicę i całe królestwo, dziesiątkując i rozbijając Dúnedainów, który zmuszeni byli uciekać na rzekę Lhûn do Lindon. Sam Aranarth jednak przeżył oblężenie stolicy i uciekł razem z ojcem, zabierając ze sobą pamiątki z czasów Númenoru, resztki miecza Elendila, Narsila, Pierścień Barahira, Berło Andúnië, i diadem Elendilmir oraz dwa palantíry.
Aranarth z polecenia ojca udał się do Lindonu, aby poprosić Círdana, władcę elfów, o pomoc w walce. Sam Arvedui pozostał do końca na broniąc wizgów, w końcu głód zmusił go do szukania azylu u Lossothów, w końcu przebył do niego statek od Círdana który miał go ratować, król w podzięce za gościnę podarował wodzowi Lossothów Pierścień Barahira, w drodze powrotnej jednak statek wpadł na lód i zatonął razem z królem i dwoma palantírami.
Po śmierci Arveduina, Aranarth stanął na czele rozproszonego i zdziesiątkowanego ludu Arnoru, dzięki pomocy Gondoru i elfów z Lindonu i Rivendell, Czarnoksiężnik został pokonany a Angmar upadł, pomimo że północy już nic nie zagrażało, upadek Arthedainu przekreślił plany odbudowy królestwa, Dúnedainowie z północy stali się strażnikami, pilnującymi porządku na północy i mieszkającymi w dziczy, a Aranarth został pierwszym Wodzem Dúnedainów.
Wodzowie Dúnedainów po Aranarthanie wciąż używali w nadawali sobie imiona z początkiem "Ar" co miało podkreślić ich królewskie pochodzenie i prawa do rządzenia Arnorem. Po wygaśnięciu linii Anáriona, wodzowie uznali się również za spadkobierców południowego królestwa, jako że pochodzili od księżniczki Fíriel.
Syn Aranartha i jego spadkobierca Arahael, został oddany na wychowanie do Elronda, do Rivendell, zapoczątkowując tradycje rodziną, od tej pory każdy następny wódz był wychowywany w Rivendell, Aranath oddał także pod opiekę Elrondowi skarby z Númenoru na przechowanie, w tym również Pierścień Barahira, który wykupił od Lossothów.
Aranarth zmarł 2106 roku TE, po 131 latach rządów, co czyni go najdłużej panującym wodzem Dúnedainów. Był ojcem Arahaela.
Władcy Arnoru | |
| Królowie Arnoru | Elendil • Isildur • Valandil • Eldacar • Arantar • Tarondor • Valandur • Elendur • Eärendur • Aragorn • Eldarion |
| Królowie Arthedainu | Amlaith • Beleg • Mallor • Celepharn • Celebrindor • Malvegil • Argeleb I • Arveleg I • Araphor • Argeleb II • Arvegil • Arveleg II • Araval • Araphant • Arvedui |
| Wodzowie Dúnedainów | Aranarth • Arahael • Aranuir • Aravir • Aragorn I • Araglas • Arahad I • Aragost • Aravorn • Arahad II • Arassuil • Arathorn I • Argonui • Arador • Arathorn II • Aragorn II |
Przypisy