Ar-Gimilzôr (ad. Gwiezdna Piana, DE 2960 - DE 3177) – dwudziesty trzeci władca, a dwudziesty król Númenoru. Był synem króla Ar-Sakalthôra. Jego żona miała na imię Inzilbêth i należała do stronnictwa Wiernych. Miał z nią dwóch synów: Inzilâduna, który potem przyjął imię Tar-Palantir, oraz Gimilkhâda.
Biografia[]
Ar-Gimilzor zasiadł na tronie w DE 3102. Nie czcił ani Valarów ani Morgotha i nigdy nie wszedł na Meneltarmę. Był największym nieprzyjacielem Wiernych wśród wszystkich królów Númenoru, między innymi zabronił posługiwania się mową Eldarów, a przywódców stronnictwa, wraz z rodzinami, rozkazał przesiedlić na wschodnią część wyspy, aby sprawować nad nimi kontrolę. Ponadto od ok. 3110 roku zabronił elfom odwiedzać Númenor. Również niezbyt miłował swoją żonę, ponieważ pochodziła ze stronnictwa Wiernych i najbardziej ukochała starszego syna, Inzilâduna. Król, gdyby mógł, to bardzo chętnie obsadziłby na tronie Gimilkhâda, który miał te same złe cechy jak on (również nienawidził Valarów i Eldarów). Rządy sprawował do śmierci w 3177 roku[1][2].
Drzewo genealogiczne[]
Etymologia[]
Odpowiednikiem imiona Ar-Gimilzôr był Tar-Telemnar, oba imiona oznaczają "Gwiezdna Piana".
| Poprzednik: Ar-Sakalthôr |
Król Númenoru DE 3102 - DE 3177 |
Następca: Tar-Palantir |
Królowie Númenoru | |
| I Tysiąclecie | Elros Tar-Minyatur • Vardamir Nólimon • Tar-Amandil • Tar-Elendil • Tar-Meneldur • Tar-Aldarion |
| II Tysiąclecie | Tar-Ancalimë • Tar-Anárion • Tar-Súrion • Tar-Telperiën • Tar-Minastir • Tar-Ciryatan |
| III Tysiąclecie | Tar-Atanamir • Tar-Ancalimon • Tar-Telemmaitë • Tar-Vanimeldë • Tar-Anducal • Tar-Alcarin • Tar-Calmacil • Tar-Ardamin • Ar-Adûnakhôr • Ar-Zimrathôn |
| IV Tysiąclecie | Ar-Sakalthôr • Ar-Gimilzôr • Tar-Palantir • Ar-Pharazôn |