Żelazne wzgórza w świetle gwiazdy północnej

Żelazne Wzgórza – pas wzgórz wznoszących się na wschodzie Śródziemia, na północ od Ereboru. Swoje źródło tam miała rzeka Carnen, która łączyła się z Bystrą Rzeką i wpadała do Morza Rhûn. Były zamieszkane przez krasnoludów. W czasach działania Kompanii Thorina rządził tam Dáin II Żelazna Stopa

Wcześniejsza Historia[edytuj | edytuj kod]

Żelazne Wzgórza mogły być częścią bądź pozostałością łańcucha górskiego Ered Engrin tworzących Góry Żelazne Pierwszej Ery. We wzgórzach przez tysiące lat kopalnia była zamieszkiwana przez Długobrodych, a ich podstawowym zajęciem było wydobycie żelaza. Zawiązali oni sojusz z Nortami, lecz zakończył się on po tym jak Sauron zaatakował Eregion i krasnoludowie zamknęli się w swoich siedzibach.[1]

Trzecia Era[edytuj | edytuj kod]

W TE 1981 ostatni z krasnoludów żyjących w Khazad-dûm uciekli przed Balrogiem, który zabił króla Durina VI i Náina I. Niektórzy z tych, którzy zdołali uciec zawędrowali aż do Żelaznych Wzgórz i przesiedlili się tam.

Armia Krasnoludów z Żelaznych wzgórz. "Hobbit: Bitwa Pięciu Armii".

W 2570 krasnoludowie zaczęli się niepokoić zwiększonym atakiem smoków w Górach Szarych. W 2589 król Dáin IFrór zostali zabici przez zimnego smoka przy bramie swoich sal. Ze względu na zaistniałą sytuację w 2590 Grór syn Dáina I oraz Thrór opuścił Ered Mithrin, prowadząc ze sobą ocalałych krasnoludów. Thrór doprowadził jedną grupę z powrotem do Samotnej Góry, a Grór założył własne królestwo w ​​Żelaznych Wzgórzach.

W ciągu najbliższych kilku wieków Grór i jego ludzie zbudowali na wzgórzach najsilniejsze gospodarczo-militarne królestwo na północy. Po zniszczeniu Ereboru w 2770, przez smoka Smauga, Długobrodzi rozproszyli się. Większość z ocalałych udała się do swoich krewnych z Żelaznych Wzgórz.

Przed śmiercią Smauga w 2941, krasnoludzkie królestwo w ​​Żelaznych Wzgórz była jedyną siłą na północnym-wschodzie zdolną oporować siłom zła.

Grór był władcą krasnoludów z Żelaznych Wzgórz przez dwieście piętnaście lat, a jego następcą został Dáin II Żelazna Stopa, jego wnuk.

W 2941 Dáin poprowadził swoich wojowników w Bitwie Pięciu Armii w pobliżu Ereboru. Wygrali bitwę, lecz Thorin zginął, więc Dáin został nowym Królem spod Góry i królem Długobrodych. Jako Dáin II, przeniósł się do Ereboru z wieloma jego ludzi.[2]

Po tym wydarzeniu Wzgórza powoli opustoszały, jednak jeszcze przez długi czas zamieszkiwali je krasnoludowie.

Adaptacje[edytuj | edytuj kod]

Żelazne Wzgórza w grze Bitwa o Śródziemie II

Władca Pierścieni: Bitwa o Śródziemie II (2005)[edytuj | edytuj kod]

Żelazne Wzgórza są jedną z dostępnych map, na których gracze mogą stoczyć bitwę.

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.