Świątynia Melkora – wielka kamienna budowla wybudowana w stolicy Númenoru, Armenelos, za panowania dwudziestego piątego i ostatniego króla, Ar-Pharazôna[1].
Wygląd[]
Świątynia zbudowana była z kamienia na planie okręgu o średnicy ok. 150 metrów (500 stóp). Wznosiła się również na wysokość 150 metrów, a ściany u jej podstawy miały 15 metrów grubości (50 stóp). Górę świątyni wieńczyła wielka kopuła ze srebra z okulusem po środku, przez który nieprzerwanie wydobywał się czarny dym spowijający całe miasto[1].
Chociaż nie wiadomo jakich materiałów użyto do jej budowy, można założyć, że była obłożona drogimi kamieniami, zapewne czarnym marmurem i bogato zdobiona. W jej wnętrzu znajdował się na pewno wielki ołtarz, na którym składano ofiary i czarny tron dla Najwyższego Kapłana Melkora[1].
Historia[]
Ar-Pharazôn, dwudziesty piąty król Númenoru, chciał ostatecznie rozprawić się z Sauronem i stawić mu czoła w wielkiej bitwie. Królewska armia była tak potężna, że podwładni Saurona uciekli przerażeni z Mordoru, a sam Majar zląkł się potęgi króla i ukorzył przed nim, błagając o litość i wybaczenie. Król zamiast zgładzić wroga, postanowił zabrać go do Númenoru w charakterze więźnia. Tam jednak Sauron szybko zdobył posłuch u władcy i jego doradców. Zauważył bowiem nienawiść jaką już wtedy żywiła większość mieszkańców królestwa do Valarów i Eldarów i jeszcze bardziej ją podsycał. Zaczął nauczać o Ciemności i Melkorze, który jest jej panem.[1]
Efektem tego była całkiem nowa religia, która szybko zaczęła się rozprzestrzeniać wśród Ludzi Króla. Na prośbę Saurona król Ar-Pharazôn wzniósł w stolicy królestwa potężną świątynię ku czci nowego, jedynego słusznego boga. Wybudowanie tego przybytku uczczono spaleniem na ołtarzu świątyni Białego Drzewa Númenoru, Nimloth. Z czasem Sauron przekonał władcę, że tylko ofiara z krwi zaspokoi Melkora i sprawi, że obdarzy on Númenorejczyków nieśmiertelnością. W ten sposób zaczęło się składanie ofiar z ludzi, głównie Wiernych, którzy nie ulegli kłamstwom Saurona[1].
Świątynia, jak i cala wyspa, zatonęła w 3019 roku Drugiej Ery w czasie Upadku Númenoru. Sauron, który w tym czasie zasiadał na czarnym tronie, cudem uniknął śmierci w głębinach, ponieważ budowla w jednej chwili zapadła się w głębiny[1].
Świątynie Melkora istniały również w innych númenorejskich miastach na wybrzeżu Śródziemia. Składano tam ofiary z jego rdzennych mieszkańców. Fakt ten tak mocno wyrył się w pamięci tych plemion, które czciły Eru, że świątynie zawsze już kojarzyły im się z krwawym terrorem i już nigdy nie wznieśli żadnej budowli sakralnej, czcząc go na świeżym powietrzu.
Przypisy[]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 J. R. R. Tolkien, Christopher Tolkien (red.), Silmarillion, Akallabeth