FANDOM


Éowina – księżniczka Rohanu, córka Éomunda i Théodwiny. Młodsza o cztery lata siostra Éomera i siostrzenica Théodena. W czasie przemarszu wojsk Rohanu do Minas Tirith posługiwała się imieniem Dernhelm. Uznana za jedną z największych bohaterek Śródziemia.

Biografia Edytuj

Urodziła się 2995 roku TE. Dzieciństwo spędziła w Edoras, gdzie m.in. opiekowała się zniewolonym przez Sarumana królem Théodenem. Tam też pojawiła się po raz pierwszy, kiedy to do pałacu Meduseld przybył Gandalf Biały wraz z Aragornem, Legolasem i Gimlim. Księżniczka zakochała się w dziedzicu Elendila, on jednak nie odwzajemnił jej uczucia. Po odczarowaniu Théodena przez czarodzieja i decyzji o wyruszeniu wojsk do Helmowego Jaru, otrzymała rozkaz wyruszenia do Dunharrow.

Kiedy Rohan otrzymał wezwanie do pomocy od Gondoru, Éowina pragnęła udać się razem z Szarą Kompanią na Ścieżkę Umarłych, na co jednak nie zgodził się Aragorn. Rozgoryczona młoda kobieta, podając się więc za rycerza Dernhelma, wyruszyła na wojnę wraz z wojskiem Rohanu, sprzeciwiając się rozkazom Théodena. Zabrała ze sobą i wiozła na swym koniu Merry'ego Brandubucka, któremu również zabroniono jechać. Podczas Bitwy na Polach Pelennoru znalazła się w pobliżu Théodena. Król, pokonany przez Czarnoksiężnika z Angmaru, został przygnieciony własnym koniem, ona zaś stanęła w jego obronie. Czarnoksiężnik nie przejął się rycerzem, gdyż żaden śmiertelny mężczyzna nie mógł go pokonać. Wówczas Éowina zdjęła hełm, ujawniając swą tożsamość i pokazała, że jest kobietą. Najpierw odcięła głowę bestii Nazgûla, a potem rozpoczęła z nim walkę. Czarnoksiężnik uderzył ją swą buławą, łamiąc jej rękę, od tyłu zaatakował go jednak Merry. Wtedy Éowina cięła go mieczem w głowę, zabijając najpotężniejszego z Upiorów. Przed zabiciem czarnoksiężnika stoczyła pojedynek z Gothmogiem – wodzem orków i porucznikiem Morgulu. Wygrała ten pojedynek, ale Gothmog nie zginął. Po śmierci czarnoksiężnika Gothmog chciał wyrównać rachunki z księżniczką, ale został zabity przez Aragorna.

Swoimi czynami zdobyła miejsce wśród najsławniejszych księżniczek tego świata

—Aragorn, "Powrót Króla"

Po bitwie została odnaleziona i wzięta za martwą, gdyż ogarnął ją Czarny Oddech Nazgûli. Uzdrowił ją Aragorn. Jeszcze przez dłuższy czas leczyła się w Domu Uzdrowień w Minas Tirith. Poznała tam Faramira, w którym się zakochała, porzucając myśli o byciu królową i żoną Aragorna. Zrozumiała, że nie pokochała samego Elessara, lecz marzenie o sławie i byciu żoną najpotężniejszego władcy wśród ludzi. Po zakończeniu wojny została jego żoną. Osiedli w Ithilien, mieli syna Elborona i wnuka Barahira.

Charakterystyka Edytuj

Éowina wyrosła na piękną i dumną kobietę. Świetnie jeździła konno i posługiwała się mieczem. Była ambitna, odważna, smutna, roztropna i pragnąca przygód, co można wywnioskować z jej postawy związanej z przemarszem wojsk Rohanu do Minas Tirith. Była bardzo dumna – nienawidziła okazywanej jej litości, współczucia oraz niedocenienia.

Drzewo genealogiczne Edytuj

 
 
 
 
 
 
Thengel
2905 TE - 2980 TE
 
Morwena
ur. 2922 TE
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elfhilda
zm. 2978 TE
 
Théoden
2948 TE - 3019 TE
 
Trzy córki
 
Théodwina
2963 TE - 3002 TE
 
Éomund
zm. 3002 TE
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Théodred
2978 TE - 3019 TE
 
Faramir
2983 TE - 82 CE
 
Éowina
ur. 2995 TE
 
Éomer
2991 TE - 63 CE
 
Lothíriel
ur. 2999 TE
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elboron
nieznane
 
 
 
 
 
Elfwine
nieznane
 
 

Kreacja w adaptacjach Edytuj

W filmowej trylogii Petera Jacksona w rolę Éowiny wcieliła się Miranda Otto.

Relacje z innymi Edytuj

W życiu Eowiny pojawiło się bardzo wiele smutnych, niezrozumianych przez innych miłości. Z "Powrotu króla" dowiadujemy się, że dziewczyna wyjątkową miłością darzyła swojego brata. Próbował odwzajemnić jej się tym samym, ale nie wychodziło mu to.

Eowina starała się kochać Theodena całym sercem, lecz on także jej nie rozumiał, i, choć starał się, aby było jej jak najlepiej, księżniczka czuła się jedynie jak jego podpora.

Kiedy Aragorn przybył do zamku, zdawało jej się, że jest on mężczyzną, którego powinna kochać, jednak, jak jej potem powiedział Faramir, pokochała nie jego, lecz jego sławę, męstwo i władzę. Dunadan nie odwzajemnił jej uczucia, lecz zamiast miłosierdzia okazał jej litość, zabraniając jej jechać na Ścieżkę Umarłych. To ochłodziło uczucia Eowiny do Aragorna do tego stopnia, że nie chciała brać udziału w przyjęciu w Cair Andros ku czci jego zwycięstwa.

Naprawdę księżniczka pokochała Faramira. Zbliżyły ich wspólne smutki i troski - obydwoje stracili rodziców, obydwoje byli wśród rodzeństwa właśnie tymi najmniej docenianymi, obydwoje byli "zamknięci" w Domach Uzdrowień. Faramir pokochał Eowinę, nie okazując jej litości, lecz zrozumienie. A ona właśnie tego chciała.

Cytaty Edytuj

"Zdawało mi się, że patrzę na biały kwiat, smukły i dumny, uroczy jak lilia, a zarazem wyczułem w nim hart, jakby go elfowie wyrzaźbili ze stali" – Aragorn, Powrót Króla

"Mojej siostry nie zmroził nigdy złowrogi dreszcz" – Éomer, Powrót Króla

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.